'Er is hoop voor crowdfunding in Afrika'

home | 24 aug 2012 | Pim Betist |
Pim betist

Crowdfundingpionier Pim Betist richt zich met zijn bedrijf AfricaUnsigned niet alleen op Afrikaanse muzikanten, maar ook op Afrikaanse geldschieters. In een column legt hij uit dat op dit continent het businessconcept van geven en nemen heel anders in elkaar zit. Dat maakt het lastiger voor crowdfunders.

"Mijn droom is om artiesten in Afrika te laten profiteren van crowdfunding. Daar werk ik me al drie jaar voor in het zweet. Ik ben menig keer voor gek verklaard. Maar mijn geloof in de potentie van crowdfunding in het werelddeel zal zich lonen. Daar ben ik van overtuigd.
 
Nu is het natuurlijk makkelijk praten vanuit een kantoor met uitzicht op het IJ, maar dat uitzicht zie ik nu al een maand niet meer. Ik ben in Ghana om een interactief muziek concept te lanceren voor Bavaria. Met mijn voeten in de Ghanese modder leer ik welke uitdagingen er hier voor crowdfunding nog in de weg liggen.

Een voor de hand liggend probleem is het tekort aan online betalingsmogelijkheden. Je kunt hier nauwelijks met je pin pas betalen. Een Afrikaanse variant van iDeal bestaat niet. Maar deze technische belemmering mag de pret niet drukken. Het mobiele betalingssysteem in Afrika is in gebruikersaantallen veel verder ontwikkeld dan in het Westen. M-PESA heeft in Kenia bijvoorbeeld alleen al meer dan twintig miljoen gebruikers die dagelijks met hun mobiele telefoon geld overmaken. Het is de gigantische culturele diversiteit, het ondernemerschap en de op jarenlange relaties gestoelde economie die voor crowdfunding de grootste uitdaging vormt.
 
“De burn rate moet omhoog.” Ik hoor het ze nog zeggen. Ondernemers in het Westen, zoals ik zelf, beginnen een bedrijf met een theoretische waardering van miljoenen en een startkapitaal van tonnen. Dit soort scenario’s zie ik hier in Afrika nauwelijks. Het basisidee van crowdfunding om geld op te halen alvorens te starten met een bedrijf of project leeft hier daarom veel minder. Er wordt wel degelijk krediet verschaft. Alleen niet of nauwelijks door de banken of door investeerders. Hier zijn het de leveranciers en persoonlijke relaties die nieuwe business genereren. Men neemt genoegen met een 50% betaling vooraf om de goederen of de diensten te leveren. Zodra er dus iets van cash is, wordt er gestart. Goed voor de economie. Slecht voor crowdfunding.
 
Daarnaast doet geen enkele Afrikaan graag zaken met onbekenden zoals bij crowdfunding uiteindelijk de bedoeling is. In de cashgedreven economie staat een vertrouwensrelatie centraal. Je kunt zien aan de hoeveelheid ‘hand shakes’ die er per transactie gedaan worden, hoe groot de behoefte is aan persoonlijk contact in het Afrikaanse zaken doen. Afrikanen staan over het algemeen liever bij de bank in de rij om hun geld van een persoon in ontvangst te nemen dan het buiten uit een machine te halen. Probeer nu maar eens als crowdfunding projecteigenaar een gedeelte van die cash op jouw project gestort te krijgen.

Toch heb ik de hoop op crowdfunding in Afrika niet opgegeven. Het sociale bewustzijn is hier hoger dan in Nederland. Men geeft. Aan zorg. Aan kunstprojecten. Aan artiesten. In feite bestaat crowdfunding hier al lang. Het is alleen onzichtbaar en reikt niet verder dan eerste graad netwerken. Mijn uitdaging is om de mobiele betalingssystemen op zo’n manier in te zetten dat hetgeen nu al gebeurt transparant wordt."

Vind opiniestukken van Pim Betist en andere columnisten binnen de columnsectie van Sprout.

Gerelateerde artikelen:


 

reacties

(0)
reageer op dit artikel


 

 
Volg Sprout

 
Volg Sprout