Hoe ga je om met je curator?

bedrijfsvoering | 13 jan 2012 | Bas Westland |

Dit artikel is geschreven door Bas Westland, expert in Social Media.
Lid van het Sprout Expertpanel

Sproutexpert Bas Westland vertelt iedere maand over zijn faillissement en doorstart en trekt daaruit lessen. Als je failliet gaat, neemt iemand anders de touwtjes over in je bedrijf. Hoe ga je daar mee om?

Zodra het faillissement is uitgesproken door de rechtbank (in Amsterdam op dinsdag), wijst de rechter je een curator toe. Ik had overigens een bijzonder aardige vrouwelijke rechter. Ze complimenteerde me met de compleetheid van het aangeleverde dossier (dankzij mijn goede advocaat), wenste me sterkte en beloofde een niet al te dure (lees ervaren) curator toe te wijzen, omdat het anders zo zwaar zou drukken op de boedel. Kijk, dat was de eerste positieve verrassing na het uitgesproken faillissement. Maar wat gebeurt er dan?

Hoe is ie?

De toegewezen curator (jong, maar wel van een gerenommeerd Zuidaskantoor), belde me nog dezelfde dag (21 april 2009, die datum vergeet ik nooit) en vertelde me dat hij de volgende dag langs zou komen om de gehele administratie mee te nemen. Dat gebeurde ook, maar we hadden op advies van onze advocaat ook al alles klaarliggen. Dat gaat grondig: alles gaat mee! Ook je bankpassen, je kunt dus niets meer en je mag ook niets meer. En ik kreeg de uitdrukkelijke mededeling geen enkele handeling meer te doen als bestuurder van de onderneming, want daartoe was ik niet meer bevoegd. Dat was hij vanaf dat moment.

Ontslag

Twee dagen later, op vrijdag was hij er weer met ontslagbrieven voor iedereen, ook voor mij, want ik was DGA, maar wel in loondienst. Ik werd als eerste de vergaderkamer ingeroepen en moest alles inleveren, tot mijn mobiele telefoon toe. Vervolgens werd ik naar huis gestuurd terwijl mijn personeel nog toekeek, omdat zij me moesten afsluiten van alle systemen. Dat was een goede oefening in nederigheid en één van de moeilijkste uit mijn leven. Ik wilde eigenlijk nog steeds de boel redden, maar ik mocht niets meer.

Doorstarten ja of nee?

Dan zit je thuis en vraag je je af of je wel een ondernemer bent? Tegelijkertijd heb je een probleem, want de cashflow stopt meteen, want zoiets als loondoorbetaling vanuit het UWV bestaat niet voor DGA’s. En eigenlijk was die cashflow al een paar maanden gestopt omdat ik mezelf al een tijd geen salaris en onkosten meer betaalde. Ik moest dus snel beslissen. Door het vertrouwen en een tweetal aanbiedingen voor een lening vanuit mijn omgeving, kwam ik al snel tot de conclusie dat ik door wilde, maar dan anders. Daarover later in een andere column meer.

Onderhandelen met de curator

Uiteraard was de curator in de tussentijd al bezig om ‘mijn’ bedrijf aan te bieden aan concurrenten, maar door de marktomstandigheden begin 2009 was daar weinig animo voor. En bij een relatief klein bureaus als het mijne hangt de waarde aan de ondernemer en die kregen ze er niet bij natuurlijk. Dus begon ik de onderhandeling met de curator, samen met mijn advocaat. Dat was uiteindelijk een eenvoudige exercitie. Want wat ik hem kon bieden was wat er over was van mijn lening nadat ik wat opzij had gelegd om drie maanden vaste lasten te dekken en de leveranciers te betalen, waarvan ik de contracten wilde overnemen. En hij nam het aanbod aan, dus 8 mei 2009 was ik met hem rond en dezelfde dag heb ik mijn nieuwe bedrijf ingeschreven bij de KvK.

Zaken afhandelen

Uiteraard moest ik nog beschikbaar zijn voor de curator om zaken af te handelen met leveranciers en om te helpen met innen van facturen. In de vorige column gaf ik al aan dat een aantal klanten er toch een slaatje uit probeerde te slaan. Toch hebben we uiteindelijk samen nog een bedrag kunnen binnenhalen wat de helft was van de uitstaande schulden, maar ja, de kosten van de curator gaan er ook nog af, dus doorgaans blijft er voor je leveranciers niet veel over.

Toch nog fouten gemaakt

Bij het vaststellen van de boedel was ik toch nog wat vergeten, mijn blog EmploIT. In zo’n geval is een curator genadeloos en gaat hij kijken of hij hem extern kan verkopen en moet je zelf opnieuw je portemonnee trekken, als je hem wilt overnemen. Hij heeft maar een taak: het maximaliseren van de opbrengst van de boedel voor de schuldeisers.

Wanneer houdt het op?

Voor mij was dat pas 8 februari 2011. Toen werd het dossier pas gesloten door de rechtbank nadat de curator zijn laatste rapport had ingediend. Voor mij was het van belang omdat ik er over wilde gaan schrijven en spreken. Het leek me niet slim dat te doen voordat het dossier was gesloten. Maar eigenlijk is het dat nog steeds niet. Het enige wat ik nu weet is dat de rechter of de curator niet meer achter me aan zal komen. Maar één van de schuldeisers kan nog altijd een claim indienen en me proberen hoofdelijk aansprakelijk te stellen. De verjaringstermijn is namelijk 5 jaar. Dus pas op het moment dat de schuldeisers van de B.V. vijf jaar op de hoogte zijn van hun schade door het faillissement en geen claim tegen mij persoonlijk hebben ingediend, ben ik pas echt gevrijwaard van claims.

Kortom:

- Je moet werken met de curator die je hebt, maak er het beste van.
- Zorg voor een goed advocaat, die de curator partij kan bieden inzake mogelijke aansprakelijkheid en de onderhandeling voor een mogelijke doorstart.
- Als je doorstart, zorg dan dat je er g goed nadenkt over wat je wilt overnemen en wat niet. Laat een bekende de lijst nog checken.
- Bereid je voor op een gat als je naar huis wordt gestuurd. Van dag en nacht redden naar ineens niets mogen doen, is echt een schok
- Doe geen enkele handeling, waarvan je advocaat of je curator heeft gezegd dat je ze niet meer mag doen en zorg dat je dat lijstje uit je hoofd kent, zodra je het besluit hebt genomen tot aanvraag van het faillissement

Bekijk in het dossier faillissement de inleidende video en het eerste interview met Bas Westland en zijn andere columns.

Gerelateerde artikelen:

Meer over bedrijfsvoering: