Dit artikel is geschreven door Arko van Brakel (alle artikelen), lid van het Sprout Netwerk

Het telefoongesprek liep helemaal uit de hand. De emoties liepen hoog op. Te hoog. Het ging totaal niet meer over de inhoud. We luisterden dan ook niet meer echt naar elkaar. Schreeuwden zelfs. En de conversatie eindigde in het besef dat advocaten het probleem maar moesten oplossen…

Ik moest afscheid nemen van een collega die een vriend was geworden. Ik had bij EuroNet al eens ervaren dat je als ondernemer moet uitkijken met te vriendschappelijke relaties met collega’s. Dat kan prima werken, maar juist bij extreem succes én bij extreme problemen blijkt dat je als werkgever soms andere belangen hebt dan een werknemer. Vriendschappen krijgen dan een ultieme test. En die test valt niet mee!
Deze vriend, Bert, was één van de toppers binnen ons opleidingsbedrijf PuntEDU. We hadden altijd lol, konden samen toptrainingen geven, hadden een duidelijke visie op online marketing  en waren schouder aan schouder bezig PuntEDU uit te bouwen. We gingen zelfs samen skiën. Maar waren ook allebei perfectionist. En in die tijd (daardoor?) soms misschien te gedreven. Door allerlei omstandigheden zijn we min of meer gelijktijdig in een burn-out terecht gekomen. Toen we weer op de been waren, was de hele markt ingestort en dreigde PuntEDU, dat ik net had teruggekocht van het zieltogende Newconomy, alsnog failliet te gaan. In 2002 hadden we, net als de gehele internetsector, last van vraaguitval. Bij ons klapte de omzet met 70% in. Daar was dus letterlijk geen houden aan. Maar failliet gaan was geen optie. Dàt hatelijke vinkje wilde ik per se niet achter mijn naam.
Objectief beschouwd was een faillissement veruit het goedkoopste. Maar dan waren vooral freelancers en andere kleine leveranciers de pineut. Mensen die elke cent nodig hadden. Dat wilde ik niet. Ik vond dat, heel naïef, bijzonder heldhaftig: we hadden de problemen niet veroorzaakt en betaalden iedereen toch uit eigen zak. Maar werkelijk niemand zei: “Dank je wel!”
Achteraf weet ik dat het elke cent waard was. Je reputatie is één van de weinige dingen die je als ondernemer echt 100% in eigen hand hebt. En die is meer waard dan wat ook.  Een belangrijke wijsheid. Achteraf….
Maar toen, midden in een crisis, voelde het  waardeloos. Ik voelde me niet begrepen. De hele wereld leek tegen me te zijn, terwijl ik alles gewoon netjes op wilde lossen. Ook Bert leek mij niet te begrijpen.
Nu weet ik beter. Het zal de stress zijn geweest, maar dat ons telefoongesprek uit de hand liep lag zeker ook aan mij.  Ik bood een in mijn ogen riante exit-deal die meer waard was dan een kantonrechterformule. Bert zou weer voor zichzelf kunnen beginnen. We zouden samen kunnen blijven werken. Maar ik had toch niet goed genoeg naar hem geluisterd. Naar zijn plannen. En voor hem werkte de kantonrechterformule beter. Want hij had even behoefte aan zekerheid. Ik begreep dat niet. En hij begreep mij niet. Dus ons gesprek liep uit de hand. Een advocaat heeft het opgelost. Dat was uiteindelijk goedkoper. Maar het voelde waardeloos.
Toch kwam het goed. Zes maanden later lag er een brief van Bert in de bus: bedankt voor de jarenlange samenwerking! De vriendschap had het overleefd. We hadden allebei slecht gecommuniceerd. Veel te emotioneel. Maar waren gelukkig allebei oprecht geweest. En daardoor authentiek: de beste basis voor duurzame relaties én reputaties. Uiteindelijk overleef je elke crisis als je oprecht zaken doet. Meestal kom je er zelfs sterker uit. Daar is soms alleen wat geduld voor nodig. En een eerste stap. Bedankt, Bert!

Lees meer columns van Arko van Brakel op Sprout en bestel hieronder zijn boek online.

>> Bestel het luisterboek van Arko van Brakel: "Iedereen ondernemer, ondernemerschap als levensstijl"