Tijdens hun middelbare schooltijd in Zeist hadden Ilja Groenewegen (24) en Georgi Tuaev (24) het er al vaak over gehad. Een eigen bedrijf. Dat zou tof zijn.

Als tieners kwam het er nog niet van, maar toen Tuaev ging studeren aan de Amsterdamse New Business School ontstond al snel het idee voor Gratisprint.nl. Tuaev: “Vroeger kregen studenten artikelen en ander lesmateriaal uitgedeeld, nu staat alles op het digitale blackboard en moeten ze het zelf allemaal uitprinten. Dat kost al gauw honderden euro’s per jaar.” Zo ontstond het idee voor een handige gratis printservice voor studenten. Het concept zit strak in elkaar. Studenten kunnen hun documenten uploaden naar Gratisprint.nl en uitprinten op speciaal daarvoor bestemde printers bij de vestigingen van Selexyz in verschillende studentensteden. In de kop- en voettekst staan advertenties. Die reclameboodschappen kunnen worden afgestemd op het profiel van de gebruiker. Dat kan omdat studenten hun gegevens opgeven bij de inschrijving voor Gratisprint.nl. Tuaev: “Dat is ideaal voor adverteerders. In universiteitsgebouwen slingeren nu allerlei gesponsorde flyers, kaarten en posters rond. Meuk waar adverteerders miljoenen voor uittrekken, maar waar studenten met een grote boog omheen lopen. Ons product gebruiken studenten ook echt.”
In het begin geloofde lang niet iedereen in het idee van het tweetal. Groenewegen: “We hebben ons niet van slag laten brengen door negatieve reacties en ons gefocust op de partijen die wel enthousiast waren.” Zo wisten Groenewegen en Tuaev boekhandel Selexyz, printerleverancier Ricoh en grote adverteerders als Hi (KPN), Deloitte en ABN Amro te overtuigen. Groenewegen: “Met die bedrijven klikte het. Na de succesvolle pilot in 2008 zijn we met hen strategische partnerschappen aangegaan om het concept landelijk uit te rollen.”
In die fase zit het bedrijf nu. In het eerste kwartaal van 2010 worden er in vijftien Selexyz-filialen verspreid over dertien studentensteden speciale printers geïnstalleerd. In een half jaar moet het aantal gebruikers oplopen tot 100.000. Groenewegen: “Na zo’n geslaagde proef wil je instinctief zo snel mogelijk landelijk uitrollen. Maar man, daar komt zo veel bij kijken! Daarom hebben we eerst pas op de plaats gemaakt. De software die advertenties afstemt op de gebruikers is verbeterd en er zijn twee vennoten bijgekomen. Het bedrijf is, kortom, geprofessionaliseerd. Dat is volgens ons de kern van goed ondernemen: eerst nadenken, dan doen.”
De serieuze aanpak van de jonge Amsterdamse ondernemers werd begin 2009 opgemerkt door het Dutch Creative Industry Fund (DCIF), een fonds dat investeert in startende ondernemingen in de digitale creatieve sector. Het fonds, waarin ondermeer Ilse Media, de Telegraaf en Veronica aandeelhouder zijn, verwierf een minderheidsbelang in het bedrijf, in ruil voor een financiële injectie en actieve hulp bij het uitbouwen van de onderneming. Tuaev: “Behalve de financiële middelen komt hun netwerk en mediaexpertise als geroepen. Dat maakt het een stuk makkelijker om landelijke bekendheid te genereren.”
Dit jaar hopen de Amsterdammers het bedrijf stevig neer te zetten. Hopelijk gaat de kassa op termijn ook rinkelen, want op dit moment leven de eigenaren nog van spaargeld en hun studiefinanciering. Groenewegen: “We zouden onszelf al wel salaris kunnen uitkeren, maar we gebruiken het liever om nu grootschalig uit te rollen.”