Sleur is fataal voor levenscyclus bedrijven

woensdag, april 16, 2014 - 18:23
Van alle bedrijven die worden opgericht, overleeft 80 procent de eerste 3 jaar niet. Door gebrek aan middelen, een slecht team, gebrek aan strategie of klanten. Maar de belangrijkste oorzaak, aldus Les McKeown, is dat ondernemers onvoldoende door hebben in welke levensfase hun organisatie zich bevindt.

En dat heeft verstrekkende gevolgen, aldus de Ierse serie-ondernemer, adviseur en bestsellerauteur.

Wie is Les McKeown?

De 56-jarige Les McKeown is van oorsprong Iers maar werkt en woont tegenwoordig in Boston. Hij richtte 42 bedrijven op, waarvan er (tot nu toe) slechts twee zijn gesneuveld. Nu is hij adviseur voor bedrijven als Microsoft, Siemens, American Express en T-Mobile en verschijnt hij geregeld als deskundige bij CNN, ABC en de BBC. In het boek ‘The Synergist’, dat in januari verschijnt, gaat hij verder in op de vier typen bestuurders die nodig zijn binnen een organisatie en maakt hij duidelijk dat ook hier de juiste mix wenselijk is.

Wij denken allemaal dat onze problemen uniek zijn, zegt McKeown, maar zo is het niet. “Voor het grootste gedeelte zijn de ­problemen overal hetzelfde.” McKeown was ooit de jongste partner bij accountantskantoor PwC. In die jaren ging hij ervan uit dat het in de economie allemaal om geld draait. Later besefte hij dat mensen ook een rol spelen. Een heleboel geld zorgt nog niet automatisch voor een goedlopend bedrijf. Sterker nog, merkt hij op: “Te veel geld kan een ondernemer verlammen en eigen initiatief en doorzettingsvermogen ondermijnen.”

Voorspelbaar succes

Maar ook het hebben van de juiste mensen is geen garantie op succes, ontdekte hij. Dus kwam er nog een element bij in zijn model om het succes van een onderneming goed te kunnen verklaren of voorspellen: structuur. Het gaat erom, zegt hij, telkens de juiste balans te vinden tussen die drie elementen: middelen, mensen en structuur.

Dit bedacht hebbende, begon het hem steeds vaker op te vallen dat alle soorten ondernemingen dezelfde fasen doorlopen. In zijn recente boek ‘Predictable succes. Getting your organization on the growth track - and keeping it there’ stelt hij dat groei en succes geen toeval zijn, maar een gevolg van een goed gekozen strategie. Als een ondernemer of manager begrijpt in welke ontwikkelingsfase de organisatie zich bevindt, kan hij er actief op sturen en ervoor zorgen dat een bepaalde fase korter of langer duurt. “Als je het eenmaal door hebt, is het bijna onmogelijk het model te vergeten. En dan ben jij de baas van je succes in plaats van andersom.”

Voetbal

Of het nu om een onderneming gaat van duizend medewerkers, een relatie of een voetbalclub, overal waar mensen samen doelen willen bereiken, is volgens hem sprake van te onderscheiden levensfasen. “Het is net als het echte leven: je bent eerst kind, dan puber en vervolgens hopelijk volwassen”, licht hij toe.

Maar in tegenstelling tot bij de mens kunnen de levensfasen van bedrijven worden ‘omgekeerd’. Zo kan een bedrijf het plezier van de beginfase terugvinden als het management leert begrijpen welke systemen en processen in een latere fase het plezier ondermijnen.

Sommige fasen zijn echter onomkeerbaar, zegt hij stellig. “Wie als bedrijf in de zogeheten grote sleur terecht komt, is bijna altijd ten dode opgeschreven.” Alleen als in zo’n geval het hele management - dus ook de goed functionerende managers - wordt opgeheven, kan er wellicht een frisse start worden gemaakt. Een bedrijf dat eigenlijk al in die fase zit, is Microsoft, aldus McKeown. “Steve Ballmer is niet in staat gebleken het bedrijf nieuw leven in te blazen. Het is eerder een functionaris dan een visionaire leider die enthousiasme of vernieuwing brengt.”

Google of Mars

Bedrijven die zich volgens hem wel goed door de verschillende fasen heen weten te slaan zijn bijvoorbeeld Google of Mars. Communicatie en samenwerking is daarbij de crux, stelt McKeown. Bedrijven worden meestal gestart door een visionair, die later het beste een operator en een processor erbij kan halen zodat alle ideeën ook in de praktijk uitgevoerd worden.

Ideaal is het om er een - zoals McKeown het noemt - ‘synergist’ bij te hebben, iemand die de drie andere stijlen begrijpt en tussen hen kan bemiddelen. Succesvolle bedrijven ontwikkelen deze stijl van communicatie en samenwerking omdat ze begrijpen dat visie zonder uitvoering weinig voorstelt, en strakke uitvoering zonder inspiratie saai is.

De zeven levensfasen van bedrijven

Les McKeown onderscheidt zeven levensfasen in de levenscyclus van elke organisatie. Een fase overslaan is daarbij niet mogelijk, al kunnen binnen een organisatie natuurlijk wel afdelingen in verschillende levensfasen zitten.

1. Eerste strubbelingen (Early struggle). Een fase die zich kenmerkt door een zoektocht naar voldoende middelen en klanten. Een spannende tijd, die duidelijk maakt of de onderneming, gestart met veel ambitie, het gaat redden.

2. Pret (Fun). In de tweede fase lijkt alles vanzelf te gaan. In deze fase staan ook een aantal zogeheten ‘big dogs’ op: medewerkers die zich tot het uiterste inspannen en veel verschil maken. Er ontstaan heldenverhalen en mythes over het bedrijf, waardoor de onderneming succes krijgt en groeit en waarmee ook de complexiteit toeneemt.

3. Wild water (White water). In deze groeifase wordt de organisatie steeds complexer, komen de eerste tegenslagen en ontstaan de eerste conflicten tussen de oprichter(s) en medewerkers over uitvoering of strategie. Er is meer afstemming nodig tussen structuur, systemen, proces en mensen en behoefte aan specialisatie.

4. Voorspelbaar succes (Predictable success). Dit succes is het resultaat van de vorige fasen: een uitdrukking van de juiste controle en focus. Er is zowel regie als flexibiliteit, en een financiële buffer die tegenwind opvangt. Een organisatie in deze fase waardeert vakmanschap, is creatief, blijft innoveren, durft risico’s te nemen en heeft voldoende structuur en proces om dit te beheren.

5. Tredmolen (Treadmill). In deze fase verdwijnt het innovatief vermogen en is de organisatie niet meer vernieuwend en enthousiast. De innovatieve mensen zijn vertrokken, de risicomijders zijn gebleven. De organisatie is nog goed bij kas, maar dreigt een starre bureaucratie te worden met inflexibele mensen. Als je als organisatie wakker wordt en de symptomen op tijd herkent, kun je weer terug naar fase 4, maar als dat niet lukt zak je onvermijdelijk af naar fase 6.

6. Grote sleur (Big rut). De focus is nu vooral intern gericht, de realiteit van de buitenwereld met echte klanten verdwijnt naar de achtergrond. Producten raken uit de mode, de financiële situatie verslechtert. Zelfdiagnose is in deze fase niet meer mogelijk. Op de belangrijke posities zitten mensen met goede arbeidsvoorwaarden die geen belang hebben bij verandering. Deze fase leidt zonder krachtig ingrijpen met wisseling van hele managementlagen (of fusie) vanzelf tot fase 7.

7. Doodsgereutel (Death rattle). Het stervensproces: de organisatie komt aan haar einde.

Meer over Geen naam

2014-04-14 10:00: Delen heeft de toekomst
2014-04-14 10:00: Delen heeft de toekomst
2014-04-10 16:24: TenPages overgenomen