Column Richard Branson

Richard Branson beantwoord vragen van lezers. Dit keer gaat hij in op een gewetensvraag.

Vraag: Ik vind je ambitie om commerciële ruimtereizen te ontwikkelen heel boeiend, maar hoe strookt dat met de zorgen die je je maakt over de aarde, en de je pogingen om duurzaam gedrag te bevorderen? Hans Lagerweij, ceo Quark Expeditions

Antwoord: “The countdown to release ... a moment of quiet ... an overwhelming and enthralling howl matched with unimaginable acceleration to over 2,500 miles per hour in a matter of seconds. A sky transforming from blue to the deepest, darkest black ... and then ... silence ... weightlessness ... and, finally, a view you’ve seen many times before, but never with your own eyes in all its majesty ... a perfect blue sphere, no boundaries, no borders ... and just a tiny, fragile-looking ribbon of atmosphere.”
Dit klintk als een fantastische scene uit een film, maar het komt uit de brochure van Virgin Galactic. Dit beeld heeft al meer dan 430 mensen overtuigd, zij kochten al tickets voor onze eerste commerciële vluchten de komende twee jaar.
Om dit in de juiste context te plaatsen: sinds de eerste Sovjet en Amerikaanse ruimtereizen, zo’n vijftig jaar geleden, zijn er iets meer dan 500 mensen in de ruimte geweest. Ruimtereizen wordt beperkt door overheden, die honderden miljarden hebben besteed aan de technologieën die de mens buiten de dampkring hebben gebracht. Virgin Galactic maakt zich sterk om ruimtereizen mogelijk te maken voor betalende klanten. In ons eerste jaar willen we meer dan 5900 astronauten meenemen.
Hoewel we flinke prijzen rekenen, zijn het niet zozeer luxe tripjes of exotische avonturen. We gebruiken onze inspanningen om onze expertise in ruimtereizen te vergroten. Delen van de ruimtevaartindustrie komen in particuliere handen nu de space shuttles van NASA niet meer vliegen. Deze verandering zal zeker effect hebben op de lancering van satellieten, die zo belangrijk zijn voor ons communicatienetwerk.
We moeten niet langer vertrouwen op oude, dure en ‘vieze’ technologie om de satellieten in de ruimte te krijgen. De industrie moet gemoderniseerd en duurzamer worden, zowel voor financiële redenen als voor de gezondheid van de aarde. Daarom hebben we in Mojave een groenere oplossing bedacht, eentje die het milieu minder belast en goedkoper is. Ons lanceringsproces gebruikt bijvoorbeeld geen raketten om in de stratosfeer te komen.
Het dragend vliegtuig , de WhiteKnightTwo, vliegt als een vliegtuig en brengt het tweede toestel tot een hoogte van veertien kilometer. Het is gebouwd met lichtgewicht carbon en wordt voortgestuwd met de meest krachtige en economische motoren. In de toekomst, als we meer geleerd hebben over onze technologieën, kunnen wij en andere ondernemingen die kennis gebruiken in de lucht- en ruimtevaart.
In de tweede stap van onze lancering komt de raketaangedreven SpaceShipTwo los van het dragend vliegtuig. Dat gebeurt op een hoogte waar de lucht veel ijler is waardoor de raket veel minder energie nodig heeft om bovenin de atmosfeer te komen.
Bij een duurzame toekomst hoort ook de ruimtevaartindustrie, en daarom is het het waard om te proberen deze technologieën zo energiezuinig mogelijk te ontwikkelen, met zo min mogelijk uitstoot. Als we een gezonde planeet willen, zullen we ook in deze industrie zo ver mogelijk moeten reiken.