Hoe Stefan Nuijten met Oyster Ventures een investeringsimperium opbouwt

Stefan Nuijten (34) runt samen met collega’s Michiel Mol en Maarten Elshove een succesvol investeringsbedrijf gefocust op miljoenen-exits. Al sinds jonge leeftijd onderneemt Nuijten met volle overgave. Een verhaal over kansen zien, vallen en weer opstaan.

Ondernemen, genieten en teruggeven, het is Nuijten er met de paplepel ingegoten. Zijn opa had de eerste rubberfabriek van Nederland in Hellevoetsluis en bood werk aan een groot deel van de plaatselijk bevolking. Na de verkoop van de fabriek verhuisde het gezin naar Zwitserland, waar het overgrote deel nog steeds woonachtig is. "Hij was altijd heel erg betrokken bij zijn personeel en familie, maar hij was continu aan het werk", zegt Nuijten. "Mensen in staat te stellen om voor hun gezin te zorgen en bijvoorbeeld een huis te kopen, zag hij als een vorm van rijkdom. Dat heeft me altijd geïnspireerd."

Mensen in staat stellen voor hun gezin te zorgen, zag mijn opa als rijkdom

Nuijten groeide op in Den Haag en verhuisde op zijn vijfde naar Breda, waar hij nog steeds woont. Zijn vader had een reclamebureau en aan tafel ging het vaak over de onderneming. Nuijten herinnert zich de vele interessante gesprekken en discussies, en ontdekte al snel dat het creatieve marketingwereldje hem ook wel lag. "Wel stond de zaak voor hem altijd op nummer één", zegt Nuijten. "Eerst moest geld worden verdiend, en dan pas de rest. Dat wilde ik zelf wel anders prioriteren. Zoals ik het zie: als je het thuis goed hebt en met dierbaren kunt genieten van het leven, kun je ook zakelijk beter excelleren."

Geen student

Excelleren deed Nuijten niet in de schoolbanken. De mavo kostte hem al "veel moeite", op de havo had hij het nog eens extra zwaar. Toen de jongen na veel zwoegen zijn diploma had gehaald, besloot hij digitale communicatie te studeren aan het hbo. Tijdens zijn studie en eerste baan – bij Into Telecom, waarover zo dadelijk meer – deed hij tal van dingen ernaast: van een handeltje in parfums, websites bouwen, werken aan affiliate marketing-concepten, een eigen website voor telefoon accessoires runnen en ga maar door. 

Niemand op deze opleiding zou me leren hoe ik moest ondernemen

Het werd wel érg druk, en al in het tweede jaar van zijn studie gooide Nuijten de handdoek in de ring. "Ik leerde dat ik met deze opleiding waarschijnlijk niet zou bereiken wat ik in het leven ambieerde en verloor, voor mijn gevoel, kostbare tijd. Eigenlijk vond ik alleen het programmeren leuk tijdens de opleiding. Ik leerde al snel dat niemand me er zou leren hoe ik ondernemer kon worden." En dat programmeren, dan? "Dat kon ik zelf wel beter, vond ik. Tegenwoordig snap ik daar niks meer van (lacht)."

Zelf leidinggeven

Toch zou het nog tot zijn 25e levensjaar duren, voordat Nuijten zijn eerste serieuze bedrijf uit de grond stampte. Na zijn gefaalde studie besloot hij eerst aan de slag te gaan bij telecombedrijf Into Telecom, waar de drop-out verantwoordelijk werd voor de webshop. Hier verkocht hij hardware, ter aanvulling op de telefoonabonnementen die het bedrijf verkocht. Nuijten had uiteindelijk een team van tien mensen onder zijn hoede en was overambitieus: hij was altijd bezig iedereen te motiveren, werkte hard en begon iedere dag al om 7 uur 's ochtends samen met de directeur. De vele uren aan arbeid betaalden zich uit; Into Telecom groeide hard en al snel draaide de webshop van het telecombedrijf miljoenenomzetten.

Na 5 jaar bikkelen, stelde Nuijten zijn leidinggevenden voor om de webshop voor consumenten in te gaan richten, en er zelf eventueel als aandeelhouder bij betrokken te worden. Het verzoek werd door zijn meerderen weggelachen. Nuijten voelde zich niet serieus genomen en een paar dagen later nam hij ontslag. "Het was de eerste dag in 7 jaar dat de directeur eerder naar huis ging. Hij baalde van mijn vertrek, al zal hij dat zelf nooit toegeven (lacht)."

Ondernemersfiasco

Het was hoog tijd voor een eigen bv, vond Nuijten. Het kostte echter toentertijd, in 2010, nog 18.000 euro startkapitaal om een eigen bedrijf te beginnen, een regel die pas in 2012 is afgeschaft. Om het geld bij elkaar te krijgen, moest Nuijten alles verkopen: zijn waardevolle spullen en zelfs zijn auto. Samen met zijn vader en een vriend begon hij aan een eigen reclamebureau, een avontuur dat zou uitlopen op een compleet fiasco. 

Ik had het gevoel het bedrijf alleen in leven te moeten houden

De drie heren kregen allen een derde van de aandelen, en vestigden zich in een flexkantoor. Nuijtens compagnon en goede vriend bleek minder ondernemend ingesteld te zijn dan hij en ook met zijn vader lag Nuijten niet op één lijn. "We waren het niet eens over hoe we het bedrijf moesten inrichten en waar het heen moest. Ik had het gevoel het bedrijf alleen in leven te moeten houden."

Financieel leverde het allemaal ook nog eens weinig op en Nuijten besloot te redden wat er te redden viel. Hij zocht stad en land af naar een overnamepartner, om er uiteindelijk een te vinden. Voor een klein bedrag kon hij zijn bedrijf van de hand doen en alle drie de oprichters kregen hun geïnvesteerde geld terug.

'Bizar veel' orders

In 2012 kwam Nuijten in contact met een nieuwe partner. Deze jongen zat in webdevelopment en samen richtten ze het online marketing-bureau 76interactive op. In 2 jaar tijd gingen Nuijten en zijn compagnon van drie naar twintig man personeel. Ook wonnen ze tal van prijzen op gebied van innovatie en snelle groei. De iPhone beleefde dat jaar alweer zijn eerste lustrum en de markt voor refurbished modellen kwam op. De twee besloten daarom maar eens een webshop voor refurbished iPhones op te zetten; RefurbishedIphoneKopen.nl. “Daar waar marktleider LEAPP destijds online geen succes had, claimde wij in no-time alle top posities in Google.”

Het was een stoute jongensdroom en ik ging all-in

Al in de eerste maanden kreeg Nuijten "bizar veel" orders. Zijn bedrijf hanteerde een levertijd van 30 dagen en Nuijten wist nog niet eens waar hij de toestellen moest inkopen. "Het was een stoute jongensdroom en ik ging all-in, zoals ik dat ook bij mijn vorige bedrijf had gedaan." Ditmaal pakte het beter uit: al na de eerste maanden maakten de ondernemers een maandomzet van 100.000 euro. Een partner van Deloitte nam de ondernemers vervolgens onder de vleugel. "Voor we het wisten, zaten we bij veel grote jongens te pitchen om een paar miljoen op te halen."

Bijna 20 miljoen na 2 jaar

Het succes viel ook Nuijtens oud-directeur van zijn eerste werkgever op. De oud-directeur had Into Telecom net verkocht en was op zoek naar een nieuw avontuur. Tijdens een etentje bij Nuijten thuis deed de oud-directeur hem een voorstel zich in te kopen. Nuijten was sceptisch: dit was immers de man die zijn oorspronkelijke plan voor aandelenparticipatie bij het telecombedrijf had weggelachen en met wie hij toch altijd wel een haat-liefdeverhouding had. De ambitie en het financiële voorstel bleken echter zo goed te zijn, dat Nuijten besloot akkoord te gaan. Bovendien kon hij wel een partner met jarenlange ervaring in de branche gebruiken.

Aanvankelijk leek dit een goede zet te zijn. De ondernemers verhuisden naar een pand van 1600 vierkante meter, kochten gigantische voorraden in en verdubbelden hun personeelsbestand in een paar maanden naar 50 fte. Het bedrijf herdoopte zich tot het chic klinkende Forza Refurbished en werd onderdeel van Forza Group, waar het internetbureau en een callcentre onder hingen. In het tweede boekjaar ging de omzet al richting de 20 miljoen euro. Al snel na transactie werd duidelijk dat de ondernemers niet vaak op één lijn lagen, zegt Nuijten: “Kort nadat het contract was getekend, bleek al snel dat we een andere kijk hadden op zaken als de aansturing van het personeel en de rol van online sales. Ook ging bijvoorbeeld de vaste vrijdagmiddagborrel eruit. Door dit soort ‘maatregelen’ raakten mensen sneller de lol in hun werk kwijt en ook voor mijzelf werd het met de dag minder leuk”.

Verwatering

Het bedrijf groeide maar door en de oprichters moesten steeds meer geld bijleggen. Er zouden uiteindelijk miljoenen euro’s bij moeten, herinnert Nuijten zich. Het probleem was volgens Nuijten dat de zakken van de twee co-founders minder diep waren dan die van de andere partner. "Toen werd het verwateren of minder snel groeien", zegt de ondernemer.

Ik was mijn kindje verloren en dat deed pijn

Door de verwateringen dreigde voor Nuijten dat hij niets meer te zeggen zou hebben in het bedrijf. "Het werd me duidelijk dat ik misschien iets beter had moeten onderhandelen en verder voorruit had moeten kijken bij het maken van de initiële deal", zegt Nuijten. In goed overleg besloot hij zich daarom te laten uitkopen door zijn oud-directeur. “Ik was mijn kindje verloren en dat deed stiekem wel pijn."

Met de exit verwezenlijkte Nuijten wel een lang gekoesterde droom: het hebben van, zoals hij het omschrijft, “een stuk financiële onafhankelijkheid”. Hoeveel hij er precies mee ophaalde, deelt hij niet, maar het was genoeg om "zonder leningen, investeerders of zware financiële druk" door te ondernemen. Nuijten deed allereerst wat hij denkt dat iedereen wel zou doen na zo'n exit: hij kocht een mooi horloge en een sportauto.

Oyster Ventures

Ook moest Nuijten zijn hoofd leegmaken. Hij maakte een lange reis door onder meer Indonesië en trok een jaar uit om te bedenken wat zijn volgende stap op het ondernemerstoneel zou zijn. Dit werd Oyster Ventures, een investeringsholding die bij startups in de vroege fase instapt. "Ik ontdekte dat dit precies was wat ik altijd had geambieerd: andere ondernemers helpen en een minder leidinggevende functie bekleden."

Ze wilden een flinke stap maken naar online en ik zag een kans

Nuijten leidt het bedrijf met compagnons en inmiddels goede vrienden Michiel Mol (PTTRNS.ai, Lost Boys, Force Field VR) en Maarten Elshove (Force Field VR, ME Worldwide). Alle drie de heren bezitten een derde van de aandelen. Mol en Elshove waren voor ze instapten in Oyster Ventures al vele jaren betrokken bij het Bredase reclamebureau The Communication Company in Breda, wat al jaren door reclamegoeroe Cees Faes wordt gerund. "Ze wilden een flinke stap maken naar online", herinnert Nuijten. "Gezien mijn ervaring was dit een mooie kans voor mij." Nuijten zette daarom ook een online bureau ernaast op, onder de naam The Fightclub.

Eind 2017 hebben de heren het reclame- en online bureau in elkaar verweven, en zijn ze tevens een development-divisie gestart. Nuijten heeft als ceo van The Fightclub het moederbedrijf in 2 jaar tijd van dertig naar zo’n zeventig medewerkers zien groeien. Daarnaast is de omzet verdubbeld. "De behoefte naar een onafhankelijk bureau dat alles onder één dak heeft is groot, merken we. Het groeit knetterhard en er heerst een echte work hard, play hard-mentaliteit.” Dat laatste ligt de drie Oyster Ventures-ondernemers wel, merkt Nuijten op. “Zowel Maarten, Michiel als ikzelf werken hard en omdat we ook deelnemingen in het buitenland hebben, combineren we dat weleens met een weekendje weg met zakelijke meetings en een lekkere lunch of borrel. Op dat soort momenten bespreek je toch meer dan de dagelijkse gang van zaken en ikzelf krijg daar veel energie van".

Deelnemingen

Oyster Ventures investeert doorgaans in tech-, e-commerce- en marketingbedrijven. Bijvoorbeeld webshops voor sierraden, online gaming en een bedrijf dat, jawel, een vegan dating-app levert. Het bedrijf investeert onder meer in het snelgroeiende deep learning-bedrijf PTTRNS.ai. De Brabantse Ontwikkelings Maatschappij (BOM) investeerde er onlangs ook in. "PTTRNS is één van de grotere deep learning- en machine learning-bedrijven in Nederland en ze zijn daarbij actief met virtual reality", legt Nuijten uit. "We waren er in de startup-fase al redelijk bij betrokken en in nog geen 2 jaar tijd heeft het bedrijf al meer dan dertig medewerkers kunnen aannemen. Dat is uniek, want specialisten vinden in die sector is überhaupt niet te doen."

Een ander succesverhaal uit de Oyster-stal is dat van Fixers, volgens Nuijten momenteel de grootste deelneming en – niet onbelangrijk – een eigen initiatief van de investeerders. Fixers is een reparatieservice voor smartphones, tablets en laptops. "Toen ik met Forza bezig was, kon je twee kanten op: je telefoon repareren of refurbishen. Apple gaat steeds meer op ‘repair’ zitten, in plaats van ‘refurbishing’. Daar ligt de grote kans."

Om op deze markt in te spelen, begon hij Fixers. "We hebben een minimum viable product voor het businessmodel en tien geopende winkels door onder meer een aantal flinke overnames. De aanloop hebben we zelf gefinancierd met een aantal bevriende partners en nu zijn we in gesprek met private equity om serieus geld te werven voor de opschaling. Het is ons doel om tweehonderd tot tweehonderdvijftig vestigingen te openen door middel van een franchiseconstructie de komende jaren. We zijn de eerste Nederlandse partij, volledig op repair gefocust, die door Apple zijn erkend als Apple Authorised Serviceprovider, waardoor we Apple-gebruikers direct reparaties mogen aanbieden. Dit laatste is wel echt de kroon op ons werk. Alleen in contact komen met Apple is al onmogelijk en nu gaat Apple klanten aan ons doorverwijzen voor alle soorten reparaties."

Goede gesprekken

Het verzorgende aspect blijft voor mij erg belangrijk

Succes is prachtig, maar uiteindelijk is het Nuijten, net als zijn opa ooit, te doen om een hogere vorm van rijkdom. "Dit betekent voor mij dat ik mensen om me heen kan helpen om stabieler te zijn en met ze kan genieten van het leven. Werknemers kan ik helpen om financieel voor een gezin te zorgen en dat verzorgende aspect motiveert mij. Als ik over de kantoorvloer loop en allerlei lachende gezichten zie, voel ik me tevreden. Mijn werk is dan ook absoluut mijn hobby."

En die vrijdagmiddagborrel? Die heeft Nuijten allang weer op het menu gezet. "Tegenwoordig doen we het zelfs dikwijls vaker dan alleen op vrijdag en soms zelfs in het buitenland", zegt Nuijten. “Gisteren nog. Een collega had zijn eerste huis gekocht. Daar borrelen we graag op.” In het kantoor van Nuijten is zelfs een gehele professionele bar ingebouwd. "Als Brabanders houden wij van het leven. Het is een verbindende factor, want goede gesprekken, tevreden werknemers en deals komen sneller tot stand met een biertje aan de bar, vinden wij (lacht).”