Jarell Habets van Startup van het Jaar Shypple: ‘Executie is alles’

Toch knap: slechts tweeënhalf jaar had Jarell Habets (27) ervoor nodig om zijn bedrijf Shypple van niets uit te laten groeien tot Startup van het Jaar. Wat zijn Habets’ groeigeheimen? ‘Een goed managementteam voelt als co-founders.’

Tijd om te feesten? Ho maar. Slechts enkele minuten nadat Habets de Startup van het Jaar-bokaal in zijn handen geduwd krijgt, moet de ondernemer het feesttoneel in fort Sprout alweer inruilen voor een vergaderzaaltje. Sprout-redacteuren Maarten Keswiel en Jelmer Luimstra vragen Habets een klein half uur het hemd van het lijf over zijn groeigeheimen. Dat Shypple groeit, is nogal een understatement. Telde de loonlijst tijdens ons vorige interview met Habets in 2017 nog 4 fte, inmiddels werken er 28 mensen (26 fte) bij de online expediteur.

Shypple noemt zich ook wel “de Booking van de zeevaart”. Het b2b-bedrijf biedt een platform waarop klanten direct verschepingen van vrachten kunnen boeken. Ook kunnen ze er hun geboekte vrachten op managen. Ze hoeven daarvoor niet meer naar trage expediteurs te gaan, die vaak uren spenderen aan het opstellen van een offerte. Habets stelt 160 klanten te hebben, van wie er 120 minimaal maandelijks gebruikmaken van zijn service. Zijn bedrijf maakte in 2018 een omzet van ruim 4 miljoen euro.

Je bent startup van het jaar. Allereerst gefeliciteerd!

“Dank je, ik vind het supergaaf. Wij waren op onze nagels aan het bijten, want de jury deed er best wel lang over. We spraken elkaar over wat iedereen deed, of we funding hadden en wat ieders strategie was. Toen kwamen we erachter dat we allen heel vette bedrijven aan het bouwen waren. Het voelde voor ons dan ook als een close call. Eén van de anderen had ook kunnen winnen. Ik kan daar ook wel argumenten voor verzinnen.”

Niet te bescheiden. Je hebt gewonnen.

“Uiteraard en daar zijn we super blij mee (lacht). Ik begrijp ook wel waarom we hebben gewonnen, als ik dat mag zeggen. 75 procent van de spullen hebben eens in een zeecontainer gezeten. Als je dan bedenkt dat de kosten voor het vervoer van een zeecontainer voor 30 procent worden toegeschreven aan de administratieve afhandeling en niet aan het fysieke vervoer, heb je het wereldwijd over een miljardenprobleem.”

Dat neem jij helemaal weg?

“Nou, nee. In de komende 15 jaar kunnen we dit misschien grotendeels wegnemen. We hebben gezegd: voor 2030 zijn de kosten voor bureaucratie gehalveerd voor de klanten die met ons verschepen.”

Wie moeten er bang zijn voor jullie?

“DHL, Kuehne + Nagel en DB Schenker. Zij vormen de top 3 miljardenbedrijven in deze branche, maar lopen enorm achter op innovatie.”

Je oude werkgever, expediteur Ryano, nam in het begin van je startup een belang in het bedrijf, stelde je in 2017 aan Sprout. Zit hij er nog steeds in?

“Ja, nog steeds. Hij nam een minderheidsbelang van 20 procent. Ik wilde aanvankelijk de vernieuwing in zijn bedrijf krijgen, maar het is lastig om bij een bestaande MKB-onderneming opeens de neuzen dezelfde kant op te krijgen. Vaak kreeg ik het management niet mee. Uiteindelijk was ik er dusdanig van overtuigd dat mijn model zou werken, dat ik besloot: weet je, ik ga het gewoon zelf doen. Wel vond ik het fair om hem er als eerste bij te betrekken, want ik heb alles van hem geleerd. Ons kantoor was het eerste jaar bij hem gehuisvest in Moerdijk. Het was voor ons een opstapje.”

Een mini-incubator.

“Ja, eigenlijk wel.”

Je doet het allemaal zelf. Van investeerders hoor je echter vaak dat ze in een bedrijf willen stappen met meerdere founders. Als het lastig als solo-founder?

“Ja en dan moet ik eigenlijk ook altijd voor mijn managementteam pitchen. Tussen co-founder en managementteam zit een vage lijn. Als je een heel goed, toegewijd managementteam hebt, voelt zoiets als co-founders. Ik heb echt niet het gevoel dat ik de lasten in mijn eentje draag. Zij werken net zo hard en komen evenveel ideeën. Het is mijn rol als ceo en founder om als coach de beste spelers bij elkaar te zoeken. Eigenlijk moeten zij het daarna doen. Ik natuurlijk ook wel, maar als coach geef ik eigenlijk bijna alleen maar instructies.”

Jullie omzet was afgelopen jaar 4,1 miljoen euro en jullie groeiden met 16 procent per maand. Waar verwachten jullie in 2019 op uit te komen?

Wij hopen dit jaar 21 miljoen euro omzet te maken

“Wij hopen op 21 miljoen euro uit te komen.”

Van 4 miljoen naar 21 miljoen euro? Dat is een behoorlijke toename.

“Ja, maar als je per maand 15 procent blijft groeien, kom je op dat bedrag uit.”

Je zult daarvoor weer aardig wat nieuwe klanten moeten aantrekken.

“Ja, maar er zit nog voor tientallen miljoenen aan potentiële omzet in het bedrijf. Als alle klanten die we nu hebben alles zouden boeken, zouden we al ver boven die 21 miljoen uitkomen. Onze klanten hebben nu nog zoiets van: het is een jong bedrijf. Daarnaast willen ze zich niet volledig afhankelijk laten worden van één dienstverlener. Zij hebben vaak wel een split, wat jammer is.”

De markt waarin jullie opereren, is zeer gefragmenteerd, horen we.

“Klopt. Wat vaak wel wordt geroepen, is dat de grootste speler DHL nog geen 1 procent van de wereldmarkt in handen heeft. De top 25 bezit nog geen 20 procent. Het is een heel versnipperde markt.”

Nog geen winner takes all-verhaal, dus.

“Nog niet, nog niet..”

Maar die kant willen jullie met je digitale service wel op?

Het online boeken van een container is geen a-ha-idee

“Ik denk wel dat anderen ook op tempo gaan komen. Wat wij doen, draait eigenlijk niet eens om het idee. Iedereen kan hiermee komen; als je 2 weken meeloopt in een expeditie-organisatie zie je ook echt wel wat er misgaat. Waar het om draait is: wie kan het uitvoeren? Daarom ben ik ook zo blij met ons managementteam. Ze zaten bij andere logistieke startups, of fashionretailers, dus ze wisten wat er speelde. Execution is everything, uiteindelijk.”

“Als ik dat uitleg, hoor ook ook heel vaak: óó, ja! Ik had ook ooit zo’n idee. Ik bedoel: het boeken van een container online, is dat nou echt zo’n a-ha-idee? Niet per se. Als je niet weet dat het inmiddels al bestaat, denk je: daar ga ik een bedrijf in beginnen. Uiteindelijk kom je erachter dat het helemaal niet om het boeken van zo’n container gaat, maar om een stukje workflow-management, waarbij je je klant op een beter schaalbare en meer klantvriendelijke wijze assisteert. We zijn veel meer dan een logistiek dienstverlener. We hebben een product gebouwd dat meer een supply chain-dashboard aan het worden is.”


Jarell Habets schudt handjes met de jury. Op de achtergrond Remy Gieling, die de Instagram-pagina vult van uw aller Sprout.

Jullie willen ook naar China, horen we.

China is het grootste productiehuis van de wereld

“Inderdaad. China is het grootste productiehuis van de wereld en 80 procent van onze klanten importeert uit dat land. 80 procent van onze omzet betreft daarmee dus goederen die in China worden gekocht. In China speelt dezelfde vraag. Qua digitalisering lopen zij niet veel achter op Nederland. Zij hebben WeChat, wij hebben Whatsapp. Op het gebied van financiële dienstverlening zijn zij zelfs al verder dan onze traditionele banken. Wij willen voet aan de grond krijgen in China, want het is een markt die honderden keren groter is dan de Rotterdamse.”

Wanneer zijn jullie van plan om die markt op te gaan?

“Ik stap zondag het vliegtuig in naar China. We beginnen er als joint venture met een partner van ons (welk bedrijf kan hij uit concurrentieoverwegingen niet zeggen, red.), waarbij het uiteindelijk de bedoeling is dat dat ónze nieuwe vestiging wordt. Vanaf volgende week kunnen we er starten met mensen die een Shypple-mailadres hebben. Dan heb je een soort light asset-versie van een kantoor. We vragen eigenlijk aan een bestaand bedrijf: willen jullie toegewijd alleen voor ons werken?”

“Tegelijkertijd vragen we het consulaat wat er voor nodig is om in China een eigen vestiging te openen. Dan moet een Chinees weer voor een bepaald bedrag een belang hebben in je bedrijf, want anders kan het niet. Om alvast maar een vestiging te hebben, doen we het dus met Chinezen. Later kijken we wat mogelijk is.”

Het is dus nog de vraag of China dat zelf ook zal zien zitten.

“Ja, maar ik moet zeggen dat ik er nu nog te weinig over weet om in te kunnen schatten hoe lastig dat zal zijn. Ik weet dat het consulaat in Shenzhen ons daar goed bij kan helpen. Er zijn genoeg ondernemers die in China actief zijn.”

Jullie zijn ook nog op zoek naar groeigeld, horen we.

“We zijn op zoek naar een Series A. Dat klinkt dan heel cool, maar in de Verenigde Staten betekent dat 10 tot 15 miljoen dollar, maar hier in Nederland eerder 3 tot 6 miljoen euro. Tegen het einde van dit jaar hopen we zo’n bedrag op te halen.”

Waar willen jullie het voor inzetten?

We willen graag naar andere Europese landen

“We willen ons team van developers opschalen, want het product is nooit af en we kunnen nog veel meer waarde toevoegen aan de keten. Ook zullen we geld steken in een fintech-product om vracht voor te financieren. Saleskantoren zullen we openen in België, Duitsland en misschien Noord-Frankrijk. We willen graag onze intrede maken in andere Europese landen.”

Jullie hebben Coolblue als klant. Wat doen jullie precies voor hen?

“Je komt hoe dan ook bij een tussenpersoon terecht als je wil importeren. Veel retailers kopen zelf hun goederen in in het verre oosten. Wij zijn hun digitale serviceprovider. Waar Coolblue voorheen met een traditionele tussenpartij werkte, werken ze nu met ons. Zij managen hun intercontinentale inboundketen met onze webapplicatie.”

In welke branches zitten jullie meeste klanten?

“In het fashion- en retailsegment. Timing over wanneer producten aankomen, is essentieel voor fashion. Bij de retail heb je vaak te maken met hoogwaardige producten, zoals elektronica. Weten waar je producten zijn, is dan belangrijk. Een container kan wel 100.000 euro aan goederen bevatten. Het is belangrijk om dan te weten wanneer dat aankomt, wanneer het in stock is en wanneer het uitgeleverd kan worden.”

“Deze partijen hebben vaak te maken met boetes. Als je bij Action te laat levert, kun je een boete van wel 2 procent krijgen. Sommige van onze klanten leveren aan Action. Doordat wij hen in een veel eerder stadium in de supply chain inzicht kunnen geven in de verschillende artikelen en orders die eraan komen, helpen wij hen beter hun voorraden te managen. We brengen ze op gedetailleerd niveau op de hoogte van de status van allerlei artikelen. Wij zorgen ervoor dat zij hun beloftes na kunnen komen.”

Zijn jullie eigenlijk al winstgevend?

“We zouden winstgevend kunnen zijn als we ervoor zouden kiezen om niet zoveel salesmensen te hebben. Ook zouden we het development dan wat moeten terugschalen. De helft van ons team werkt nu aan tech. Als we winstgevend zouden willen zijn, zouden we een customer service-team overhouden, twee salesmensen en misschien twee developers om het te onderhouden.”

Maar dan zou het weer moeilijk worden om concurrenten een stap voor te blijven.

“Precies, dus wij kiezen voor groei en marktaandeel.”

Wanneer verwacht je winstgevend te worden?

“Eh..”

Na de beursnotering?

Een beursnotering is mijn jongensdroom

“Na of voor de beursnotering, ja. (lacht) In 2030! Winst is een vies woord in venture capital, hè. Het betekent dat je niet genoeg kansen hebt om in te investeren. Wat je eigenlijk zegt is: als je bij mij instapt, krijg je dividend, want ik maak winst. Ik wil geen dividend maar kansen, zegt men dan.”

Maar even serieus: zou je ooit een beursnotering willen met Shypple?

“Het is mijn jongensdroom, dus als ik ook maar een kleine kans zie om dat te behalen, gaan we daar vol voor. Zeker. Ik zie de indextracker SHPL al helemaal voor me op de AEX. Als dat lukt, zou het echt super zijn.”

Volg ons ook op Twitter en Facebook

Tips? Mail redactie@sprout.nl

Elke ochtend...

X
het belangrijkste ondernemernieuws in jouw mailbox? Gegarandeerd Sprout-stijl!