Met deze stappen pas je design thinking toe

Design thinking is het helemaal, als we menig Silicon Valley-onderneming mogen geloven. Dertig procent van hen zou denken als een designer. Maar hoe doe je dat precies? Wij geven je een stappenplan.

Design thinking neemt een vlucht in managementland, maar wat houdt het nu precies in? Afgelopen week doken we met Sprout in deze innovatietechniek. We spraken met Silicon Valley-professor Michael Shanks, die een pleitbezorger is van design thinking. Het verhaal kun je hier teruglezen. Hieronder geven we je nog eens de basics van design thinking, in een overzichtelijk stappenplan.

1. Empathy

Wie als een designer denkt, gaat niet uit van zijn of haar eigen expertise, maar denkt vanuit het gevoel: hoe voelt de gebruiker zich over het product? Houd bijvoorbeeld diepte-interviews met gebruikers, of met werknemers. Door zo'n kwalitatieve benadering leer je meer over je product.

Klein voorbeeldje: een -fictief - bedrijf haalt weinig omzet uit zijn webshop. Het besluit met een diverse groep aan gebruikers het gesprek aan te gaan.

2. Define

Je hebt de diepte-interviews erop zitten, dus je bent er nu klaar voor om vast te stellen wat het probleem is. In het voorbeeld blijkt dat gebruikers de website ingewikkeld blijken te vinden.

3. Ideate

Vervolgens ga je op zoek naar oplossingen voor het probleem. In het voorbeeld kom je dus nu met ideeën om de website eenvoudiger te maken voor gebruikers. Probeer met vijf oplossingen te komen. Bijvoorbeeld: een uitleg-menu'tje, een simpelere lay-out, minder verborgen opties op de home-page en ga zo maar door.

Bespreek de oplossingen met het team, en bekijk op gedetailleerd niveau welke ideeën de moeite waard zijn om te implementeren. Doe het in groepsverband, met de ceo en developer als gelijke broeders naast elkaar. Teken je plannen uit, zodat je ze goed kunt visualiseren.

4. Prototyping

Wanneer jullie tot aardige ideeën zijn gekomen, kun je een prototype ontwikkelen van een oplossing. Pas in het geval van de website dus de versimpelingen toe, waarover het team het eens is. Bijvoorbeeld: een eenvoudigere, meer overzichtelijke lay-out.

5. Test

Een product is nooit klaar, stellen bedrijven die design thinking toepassen. Blijf daarom altijd testen. De onderneming die een probleem had met zijn webshop gebruikt bijvoorbeeld A/B-testen om te toetsen welke versimpelingen van de website zorgen voor meer conversie, en welke niet. 

Volg ons ook op Twitter en Facebook

Tips? Mail redactie@sprout.nl

De opmars van online platforms is onstuitbaar. Dit zijn hun belangrijkste uitdagingen

Richard Straver, Online Payment Platform

Online platforms die vraag en aanbod bundelen zijn overal, van maaltijden en taxi’s tot kunst en vakanties. Maar denk niet dat er geen sectoren meer over zijn om te verplatformen, zegt Richard Straver.

De oprichter van Online Payment Platform, een betaaldienst voor platforms en marktplaatsen, spreekt wekelijks drie tot vijf nieuwe platform-startups. Op basis van een schatting van een student die bij het bedrijf afstudeerde zijn er in Nederland nu 175 platforms (met een marktplaats), waarmee Nederland qua aantal platforms vergelijkbaar is met Spanje.

De uitdagingen waar deze platforms mee te maken krijgen zijn soms uniek, “maar 80 tot 90 procent zijn dingen je op andere plekken ook tegenkomt”, zegt Straver. De ondernemer, die eerder in Silicon Valley aan de weg timmerde met betaaldienst TinyPay, besloot die kennis vorig jaar te delen in de vorm van Platform Day, een event speciaal gericht op platformbedrijven. Op 19 maart vindt de tweede editie van het (eendaagse) evenement plaats, waar ongeveer 250 founders en managers van platforms worden verwacht. 

Keep it clean

Die platforms krijgen bijvoorbeeld te maken met wetgeving rondom werkgeverschap en privacy. Keeping it real and clean, zoals Straver die uitdagingen in vlot Amerikaans verwoordt. Hoe zorg je er als autodeeldienst bijvoorbeeld voor dat alle gebruikers een (geldig) rijbewijs hebben?

Sommige platforms krijgen te maken met gebruikers die licenties of vergunningen moeten hebben voordat zij hun dienst daar mogen aanbieden. Hoe waarborg je dat dat ook zo is? Straver: “En dan op zo’n manier dat je geen barrières krijgt voor je gebruiker of jezelf. Je bedrijf moet immers wel schaalbaar blijven.”

Gebruikers

Een belangrijk thema voor platforms is de interactie met gebruikers, zegt Straver. “Dat gaat veel dieper dan bij een webshop. Je gebruikers zijn in zekere zin ook eigenaars van je platform. Stel dat iemand al 10 jaar op Marktplaats handelt, dan is dat een beetje ‘zijn’ plek. Je bouwt een community en daar moet je naar luisteren. Dat maakt het bijvoorbeeld lastig om een radicale wijziging door te voeren. Hoe creëer je daar draagvlak voor?”

Een ander hot topic voor platforms is internationalisering: wanneer zet je de stap naar andere landen, en moet je je platform daar meteen op inrichten? Of de vraag welke digitale infrastructuur je kiest: welke cloud-dienst selecteer je en waarom? Wat zijn de voordelen van Google, Azure of AWS. Waarom zou je voor het ene kiezen en niet voor het andere? 

Mensen vinden

Herkenbaar voor elk type startup is de vraag hoe je goede mensen vindt. “Dat je de juiste mensen weet te binden aan jouw missie als bedrijf. Het is misschien een open deur en een uitdaging die niet alleen geldt voor platforms, maar de manier waarop je werft, daar kun je als platform anders mee omgaan. Je hebt een bepaald bereik en uitstraling. Dat kun je gebruiken om mensen te werven die zich verbonden voelen aan jouw platform en missie.”

Natuurhuisje, het vakantiehuizenplatform van Tim en Luuk van Oerle doet dat bijvoorbeeld goed, zegt Straver. “Natuurhuisje telt 300.000 volgers op Facebook. Als zij een nieuwe werknemer zoeken, dan gooien ze dat via hun social kanalen uit. Daar halen ze vaak mensen uit, die zich ook intrinsiek verbonden voelen met het bedrijf.”

Welke branches nog meer ‘verplatformd’ kunnen worden? Straver zag onlangs nog een paar opvallende voorbeelden de revue passeren. Een platform voor VVE’s bijvoorbeeld, de verenigingen van woningeigenaren waar er in Nederland een paar duizend van zijn. Het platform helpt bij het beheren van geld, het maken van een voorstel voor renovatieklussen en het sturen van een betaalverzoek naar alle deelnemers. 

Of Claire Automotive, een platform voor autogarages. Met die dienst – een app – sturen garages hun klanten, die bijvoorbeeld voor een APK komen, welke reparaties nodig zijn en wat het kost. Na een druk op de knop geeft een klant akkoord en kan deze meteen afrekenen. Een ander opvallend voorbeeld waar Straver onlangs mee te maken kreeg is World Whisky Index, het bedrijf waarmee oprichter Michel Kappen particulieren via een online platform laat beleggen in zeldzame whisky’s.

Dark side

Als het goed is, zorgt een online platform voor gebruiksgemak en efficiëntie, zegt Straver. “Ze zorgen dat je sneller vindt wat je wilt, hopelijk voor een betere prijs en op een gebruiksvriendelijke manier.” 

Maar de platformeconomie heeft ook een dark side, erkent de ondernemer desgevraagd. “De afstand tussen werknemer en werkgever wordt bijvoorbeeld groter. Wanneer je via een platform je werk doet, werk je niet meer in een groep mensen in een organisatie. Het groepsaspect raakt op de achtergrond en je wordt toch meer een stuk data dan een mens die begrepen wordt door anderen – al kunnen er ook mensen zijn die dit aspect juist als een voordeel zien.”

Wellicht de grootste valkuil van platforms is dat ze uitgroeien tot monopolistische reuzen die ondernemers en gebruikers uitknijpen. Maar de keerzijde van giganten zoals Booking.com en Thuisbezorgd zorgt ook voor nieuwe initiatieven, stelt Straver. Vaak van gefrustreerde ondernemers die tegenwicht willen bieden. Zo is Thuisbezorgd nu heer en meester, maar duiken er ook partijen op zoals Bezorgland, Eten.com en Thuiseten.nl.

Nichespelers

Straver: “Vroeger was er sprake van een monopolie en was het een kwestie van de hele markt pakken. Nu komen er nichespelers die een bepaalde markt beter ‘oplossen’ en die de grootste worden in hun subcategorie. Kijk maar naar Ticketswap, Catawiki en United Wardrobe. Etsy is op het gebied van zelfgemaakte spullen groter dan eBay.” 

Met al deze onderwerpen kun je gerust 3 dagen vullen, erkent Straver. “Het zou op den duur natuurlijk ook Platform Days kunnen worden.”

Redacteur Sprout (online). Email: maarten@sprout.nl

Twitter-oprichter Jack Dorsey eet maar 7 maaltijden per week, onthult hij in deze video

Jack Dorsey, Twitter

Twitter Co-Founder Jack Dorsey Answers Twitter Questions From Twitter | Tech Support | WIRED

Altijd al willen zien hoe een ondernemer het er vanaf brengt als helpdesk-medewerker? Twitter-oprichter Jack Dorsey geeft alvast het goede voorbeeld, en onthult en passant dat hij slechts zeven maaltijden per week geniet.

Fijn format bij het Amerikaanse technologiemagazine Wired, dat Twitter-oprichter Jack Dorsey vragen laat beantwoorden van Twitter-gebruikers. Als een volleerd helpdesk-medewerker beantwoordt de ondernemer vragen over hoe je een Twitter-bot kan herkennen, of de naam van de Twitter-vogel inderdaad ‘Larry’ is en hoe je een geverifieerd Twitter-account kunt bemachtigen.

En wanneer worden bedrijven zoals Twitter en Facebook eindelijk eens gereguleerd zoals andere ‘nutsbedrijven’ als de banken- en telecomsector, vraagt één van de vragenstellers zich af. Dorsey wil vooral ‘slim’ toezicht, en wil dat bereiken door toezichthouders in de landen waar het bedrijf actief is uit te leggen wat technologie allemaal mogelijk kan maken en hoe Twitter daar in past. “We zijn er fundamenteel van overtuigd dat een toezichtshouder de taak heeft om een indivu te beschermen en te zorgen voor een gelijk speelveld voor iedereen.”

Dorsey beantwoordt nog veel meer vragen, zoals:
- Waarom besloten Dorsey en medeoprichter Bizz Stone tot een maximum aantal tekens per tweet?  
- Krijgen we dit jaar eindelijk een edit-knop?
- Kan Twitter alles doen met de content die je via het platform verspreidt? 
- Klopt het dat Dorsey 2 uur per dag mediteert en maar vijf maaltijden per week tot zich neemt?
- Waarom gaat de ondernemer graag naar Afrika?
- Kan Twitter ook een dislike-knop invoeren?

Volg ons ook op Twitter en Facebook

Tips? Mail redactie@sprout.nl

Constantijn: maak investeren in startups aftrekbaar, in Engeland werkt dat perfect

Constantijn

De overheid moet het investeren in scaleups en startups overlaten aan de markt, zegt Techleap-boegbeeld Constantijn van Oranje. Hij pleit voor een fiscale maatregel die in Engeland perfect werkt: belastingaftrek voor wie na een exit opnieuw investeert in startups. 

Op de beursvloer van de Consumer Electronics Show in Las Vegas laten vijftig Nederlandse startups zichzelf zien in het vrolijk oranje Netherlands Tech Square. Een mooie kick-off van 2020 voor Techleap, dat de ondernemers helpt om zoveel mogelijk uit de grootste techbeurs ter wereld te halen. Sprout spreekt chef de mission Constantijn van Oranje over Techleaps goede voornemens voor de rest van het jaar.

Bent u een beetje tevreden over de kwaliteit van het oranje startup-paviljoen?

“Zeker, in vergelijking met vorig jaar is de kwaliteit vooral diverser geworden: van medtech tot agri, robotica, een satellietbedrijf, circulaire economie: dat we hier zo breed staan, is echt uniek. Wat ook anders is vergeleken met vorig jaar: meer zitruimte. Die is enorm schaars op de beurs, terwijl je serieus in gesprek wilt kunnen gaan met mensen. En het programma met sprekers, daar zijn we mee gestopt. Hier is te veel lawaai, het leidt mensen af en had helemaal geen zin.”

Wat staat voor Techleap op het programma na deze kick-off van 2020?

“We willen we nog veel beter weten wat er allemaal gebeurt. We ontwikkelen samen met kennisinstellingen een technology finder die inzicht geeft in welke technologie in Nederland wordt ontwikkeld en wat daarvan de meeste potentie heeft. Daarnaast is onze database met startups en scaleups uitgebreid tot 7.000 namen. Dit jaar willen we veel meer kennis over een subset van bedrijven die écht hard gaan. Echte scaleups die op zoek zijn naar 100 miljoen of meer aan funding. We wlllen er honderd selecteren die we de komende 4 jaar onder meer gaan helpen.”

Waarom hebben die scaleups uw hulp nodig?

“Het blijkt heel moeilijk om door te groeien als je een bedrijf hebt van dertig tot veertig werknemers. Wil je verder komen, dan zul je een hr-afdeling moeten opzetten, en sales. Je moet internationaliseren, misschien heb je de financiering niet goed op orde of is je technologie niet schaalbaar: er komen allerlei dingen op je af en je kunt in een crunch belanden waarin heel veel bedrijven de mist ingaan. Juist bedrijven die al heel veel rotzooi achter zich hebben gelaten, met een team dat er staat, een goede product/market fit: die willen we helpen. Eigenlijk wil je dat het systeem dat doet. Er zijn genoeg accelerators en andere partijen die een stukje van de oplossing bieden, maar als het gaat om echte toegang tot internationaal venture capital en grote techbedrijven wordt er nog niet voldoende geboden door bestaande programma’s.” 

“Verder gaan we natuurlijk door met structurele maatregelen, het opkrikken van het Nederlandse startup- en scalup-ecosysteem naar een hoger niveau. Dat is een kwestie van langere adem, waarbij we blijven zoeken naar manieren om het ondernemers makkelijker te maken. Met fiscale maatregelen als loonbetaling in aandelen, het makkelijker maken voor buitenlandse bedrijven, investeerders en talent om naar Nederland te komen. Ook moet er meer venture capital beschikbaar komen in Nederland, ook van buitenlandse fondsen die de grotere tickets aankunnen.”

Komt het verse miljardenfonds Invest-NL daarbij nog van pas?

“Dat zou een rol kunnen gaan spelen, voor scaleups die actief zijn rond de energietransitie en het klimaat, waar het fonds zich op richt. Maar wij hopen dat Invest-NL ook gaat investeren in fondsen. Dat is iedere keer onze boodschap aan Economische Zaken: ga nou niet direct investeren in bedrijven, maar zorg dat je het investeringsklimaat in Nederland duurzaam versterkt. Dan hoeft het niet met publiek geld te gebeuren, maar komt het uit de markt. Over het algemeen zijn ambtenaren niet de beste investeerders.”

NL-Invest is net gestart: uw pleidooi komt eigenlijk te laat.

“Niet alles is in steen gegoten, natuurlijk. Het zou dom zijn als je met voortschrijdend inzicht niets zou kunnen veranderen. Scaleups hebben er veel meer baat bij dat er fondsen zijn die investeringen kunnen doen tot aan de 100 miljoen euro. Die heb je hier nog niet en die zijn zeker voor kapitaalintensieve tech hard nodig. Je zou nationale fondsen moeten hebben die buitenlandse fondsen erbij kunnen halen zodra een scaleup serieus geld nodig heeft. Die ondernemers de zoektocht uit handen nemen: als je je milestones haalt, hebben wij toegang tot de Sequoia’s (een groot Amerikaans investeringsfonds, red.) voor de volgende fase.”

Wat zou Den Haag op dit vlak anders moeten doen?

“Jaag investeringen aan met fiscale maatregelen. We hadden hier ooit de Tante Agaath-regeling, met belastingaftrek voor particulieren die investeerden in risicovolle bedrijven. Daar was van alles mis mee, maar in plaats van hem aan te passen is hij afgeschaft. Dat is typisch Nederlands.”

“In Engeland is een systeem waar 10 jaar lang aan is geschaafd en dat werkt nu heel goed: belastingaftrek voor investeringen in startups. De winst na een exit kun je daar ook fiscaal vriendelijk herinvesteren in startups. Dat is uitstel van belasting, vergelijkbaar met vastgoed: over de verkoopopbrengst van je huis hoef je ook niet af te rekenen als je het in een nieuwe woning steekt. Als je dat in Nederland mogelijk maakt, blijft het geld terugvloeien in het ecosysteem. Israël en Singapore hebben iets vergelijkbaars. Die regeling is gewoon bewezen succesvol voor startups. De Europese Commissie heeft al in 2016 een rapport geschreven over succesvolle fiscale maatregelen en dit was de absolute nummer 1.”

Lees ook: DSA: beloon durfkapitaal met ‘tante Mona-lening’

Philip Bueters is redacteur van Sprout.nl en schrijft over ondernemen, innovatie en technologie.

Thuis geen bad? Deze startup ontwierp een opblaasbaar ligbad

Tubble

Een first world problem voor de moderne stedeling: menig stadsappartement bevat geen bad. Startup van de Week Tubble van ondernemer Arnoud Kuipers (42) biedt uitkomst met, jawel, een opblaasbaar ligbad. Hij heeft klanten van de Verenigde Staten tot aan Scandinavië.

Wat is Tubble?

De Tubble is een opblaasbaar ligbad, gericht op mensen bij wie het thuis aan een bad ontbreekt. Volgens Tubble-bedenker Arnoud Kuipers is deze groep in Nederland sterk groeiende. “Mensen vinden het tegenwoordig fijn om een wijde douche te hebben, waardoor het bad al snel moet wijken. Veel mensen die geen bad hebben, willen er wel één. Wanneer je er echter één hebt, maak je er meestal niet zo vaak gebruik van. Het is dan zonde dat een bad zoveel ruimte in je woning opeist. Dit product is daar een oplossing voor.”

De meeste klanten, zo’n 80 tot 90 procent, zetten hun Tubble op in de badkamer, weet Kuipers. De doucheslangverlenger van 3,5 meter en de lange afvoer maken het ook mogelijk om het bad buiten de badkamer op te zetten. Sommige klanten doen dit bijvoorbeeld in de tuin of woonkamer.

Dat laatste raadt Kuipers echter af voor wie een houten of laminaatvloer heeft, omdat je vloer hierdoor het risico loopt op waterschade. Toch heeft hij nog maar één keer een schademelding gehad, vertelt Kuipers, die eraan toevoegt dat zijn product hiervoor een goede aansprakelijkheidsverzekering heeft. Dat er nauwelijks ongelukken zijn gebeurd, komt wellicht door de opzet van het product, die is gemaakt van dik PVC. “Hij bestaat uit vier opblaasbare ringen. Als eentje lek gaat, heb je nog altijd de andere drie.”

Wie zit erachter?

Kuipers is de enige oprichter van Tubble. Hij runt het vanuit een co-working space en stelt één marketingmanager in dienst te hebben, naast – binnenkort – een stagiair. Jarenlang werkte Kuipers bij ABN Amro en Deutsche Bank, waar hij bedrijven adviseerde over zakelijke kredietverlening en factoring. 7 jaar geleden zegde hij die wereld subiet vaarwel om zich te richten op het ondernemersbestaan. Hij startte de financiële vergelijkingswebsite FactoringVergelijken.nl, die hij nog steeds runt, en in 2015 begon hij Tubble.

Een bad aanleggen in een appartement? Dat doe je niet zo snel

“Ik woonde in die tijd in een klein huurappartement in De Pijp (buurt in Amsterdam, red.), waar geen bad in zat. Ik dacht: dat zullen meer mensen hebben. Een bad aanleggen in een appartement doe je echter niet zo snel, al helemaal niet in een huurhuis.” Een speurtocht op internet leerde Kuipers dat er nog geen opblaasbaar ligbad op de markt was. 

Samen met een designbureau begon Kuipers te werken aan de Tubble en de animo bleek groot, stelt hij: “Toen het product er nog niet eens was, bouwde ik een simpele website om te kijken of mensen hier wel op zaten te wachten. De eerste dag kwamen er direct sales binnen. We hebben die mensen hun geld teruggestort, maar wisten dat we hiermee verder konden gaan.”

Tubble
De Tubble zoals je ‘m volgens Kuipers gebruikt: opblazen, volgieten en je kunt in bad.

Wie zitten erop te wachten?

Inkoppertje: de Tubble is een typisch product voor de grootstedelijke professional, die in een klein appartement woont en daarom geen bad heeft. Toch merkt Kuipers op dat zijn doelgroep diverser is dan deze groep van usual suspects. Zo zijn er ook mensen die het à la ‘iceman’ Wim Hof gebruiken als ijsbad. 70 procent van de klanten is vrouw, weet Kuipers, maar “er zijn ook mannen die het kopen voor bijvoorbeeld na het sporten”. 

Hoever is Tubble?

Kuipers levert zijn – gepatenteerde – Tubble in twee formaten. Hoeveel hij er tot dusver heeft verkocht, wil de ondernemer niet zeggen, maar dagelijks verkoopt hij “tussen de vijf en vijftig” stuks. Zijn klanten wonen in Nederland, maar ook in “omringende landen”, vertelt de ondernemer. Vooral in koudere landen, zoals het Scandinavisch gebied. “Als het buiten ijskoud is, willen mensen sneller behaaglijk in een warm bad zitten dan wanneer het buiten warm is.”

Wat is het businessmodel?

TubbleKuipers vermarkt zijn product via Amazon en Bol.com, maar de meeste baden gaan via zijn eigen website over de digitale toonbank. Daar staan marketing- (AdWords) en logistieke kosten tegenover. Uiteindelijk leidt het volgens Kuipers tot een “redelijke” marge – over de hoogte wijdt hij niet uit. Zijn marge wordt de laatste tijd wel gedrukt doordat meer ondernemers de wereld van de opblaasbare baden hebben ontdekt. Om concurrenten het hoofd te bieden, liet Kuipers zijn verkoopprijs al stapsgewijs dalen van 159 euro naar 139 euro.

Nog geld nodig?

Kuipers is Tubble ooit begonnen met 38.000 euro geleend kapitaal, van zijn ouders en een vriend. Dit geld heeft hij allang terug kunnen betalen en Tubble is inmiddels een winstgevende onderneming met een jaaromzet van, zo stelt Kuipers, “een paar ton”. 

Enfin, dat is goed boeren voor een ondernemer in een co-working space met slechts één man op de loonlijst. Naar groeigeld is Kuipers dan ook niet naarstig op zoek. Wel stelt hij interesse te hebben in een businesscoach of investeringsclub, die weet hoe je een consumentenproduct op grote schaal kan vermarkten en distribueren. “Daar weet ik zelf minder vanaf.”

Jelmer Luimstra is journalist voor Sprout. Hij schrijft over startups, Silicon Valley en nieuwe economie.

Elke ochtend...

X
het belangrijkste ondernemernieuws in jouw mailbox? Gegarandeerd Sprout-stijl!