Met deze stappen pas je design thinking toe

Design thinking is het helemaal, als we menig Silicon Valley-onderneming mogen geloven. Dertig procent van hen zou denken als een designer. Maar hoe doe je dat precies? Wij geven je een stappenplan.

Design thinking neemt een vlucht in managementland, maar wat houdt het nu precies in? Afgelopen week doken we met Sprout in deze innovatietechniek. We spraken met Silicon Valley-professor Michael Shanks, die een pleitbezorger is van design thinking. Het verhaal kun je hier teruglezen. Hieronder geven we je nog eens de basics van design thinking, in een overzichtelijk stappenplan.

1. Empathy

Wie als een designer denkt, gaat niet uit van zijn of haar eigen expertise, maar denkt vanuit het gevoel: hoe voelt de gebruiker zich over het product? Houd bijvoorbeeld diepte-interviews met gebruikers, of met werknemers. Door zo'n kwalitatieve benadering leer je meer over je product.

Klein voorbeeldje: een -fictief - bedrijf haalt weinig omzet uit zijn webshop. Het besluit met een diverse groep aan gebruikers het gesprek aan te gaan.

2. Define

Je hebt de diepte-interviews erop zitten, dus je bent er nu klaar voor om vast te stellen wat het probleem is. In het voorbeeld blijkt dat gebruikers de website ingewikkeld blijken te vinden.

3. Ideate

Vervolgens ga je op zoek naar oplossingen voor het probleem. In het voorbeeld kom je dus nu met ideeën om de website eenvoudiger te maken voor gebruikers. Probeer met vijf oplossingen te komen. Bijvoorbeeld: een uitleg-menu'tje, een simpelere lay-out, minder verborgen opties op de home-page en ga zo maar door.

Bespreek de oplossingen met het team, en bekijk op gedetailleerd niveau welke ideeën de moeite waard zijn om te implementeren. Doe het in groepsverband, met de ceo en developer als gelijke broeders naast elkaar. Teken je plannen uit, zodat je ze goed kunt visualiseren.

4. Prototyping

Wanneer jullie tot aardige ideeën zijn gekomen, kun je een prototype ontwikkelen van een oplossing. Pas in het geval van de website dus de versimpelingen toe, waarover het team het eens is. Bijvoorbeeld: een eenvoudigere, meer overzichtelijke lay-out.

5. Test

Een product is nooit klaar, stellen bedrijven die design thinking toepassen. Blijf daarom altijd testen. De onderneming die een probleem had met zijn webshop gebruikt bijvoorbeeld A/B-testen om te toetsen welke versimpelingen van de website zorgen voor meer conversie, en welke niet. 

Volg ons ook op Twitter en Facebook

Tips? Mail redactie@sprout.nl

Nederlandse startups in Wired-lijst 100 beste Europese startups

Felyx, Quinten Selhorst, Maarten Poot

Een achtttal Nederlandse startups heeft het geschopt tot de lijst met de honderd beste startups uit Europa in de nieuwste editie van het prestigieuze Amerikaanse technologiemagazine Wired.

De Nederlandse startups Harver, Felyx, Hiber, Shypple, Fairphone, Helloprint, Ophen en HotelChamp staan allen in de lijst Europe's 100 Hottest Startups van technologiemagazine Wired. Amsterdam krijgt daarnaast een eigen sectie in het magazine, waarmee het magazine onderstreept dat Amsterdam één van de startupsteden van Europa is.

‘Smaakt naar meer’

Als je internationaal wil groeien, is zo’n notering heel handig

Quinten Selhorst van Felyx vindt het “supertof” om in deze lijst te staan. “Wij zijn waanzinnig blij om in zo’n toonaangevend blad te staan. Dit maakt naar meer. We zouden graag onze dienst op grotere schaal uitbreiden: in Amsterdam, andere steden en mogelijk ook in het buitenland.”

Is zo’n notering belangrijk voor je wanneer je als startup internationale ambities hebt? Zeker, denkt Selhorst: “We zitten nu in een fase waarin we validatie nodig hebben. Eén van de manieren om die te krijgen, is door genoemd te worden door toonaangevende experts in een blad als Wired.”

Eén van die “toonaangevende experts” is de Amsterdamse investeerder Ton van ’t Noordende van 01 Ventures en in het verleden Keadyn. Hij mocht zijn zegje doen in het nieuwe magazine en laat op Twitter weten blij te zijn om Amsterdam als stad in de lijst terug te zien naast metropolen als Londen, Stockholm en Helsinki.

Jelmer Luimstra is online redacteur voor Sprout, en schrijft over vernieuwende scaleups en startups.

Dit zijn de 10 best gelezen Sprout-verhalen van 2018 (tot nu toe)

Met nog vierenhalve maand van 2018 resterend, maken we alvast de balans op: wat waren de best gelezen Sprout-verhalen van dit jaar tot nu toe?

We zitten inmiddels in business-termen midden in Q3 van 2018, oftewel: het derde kwartaal. Met nog ruim 4 maanden te gaan, is het aardig om eens terug te kijken: hoe zag het businessnieuws van 2018 er tot nu toe uit?

Als je één ding kunt zeggen over 2018, is het wel dat de startup-hype van afgelopen jaren volledig wordt gecontinueerd. Spotify en Adyen maakten spectaculaire beursdebuten, er gingen miljoenen naar startups voor kweekvlees en slimme tech-oplossingen en co-working spaces waren ongekend succesvol.

Toch ging niet alles van een leien dakje. Tim de Kraker moest afgelopen week de stekker uit zijn BarDoggy trekken en sluit zich hiermee aan in het rijtje in 2018 gefaalde startups, waaronder ook Leapp en SuperTrash (foto).

Maar goed, wat vonden jullie zelf eigenlijk het interessantst om te lezen? Wij besloten een blik te wagen op onze jaarlijst met - spreek op zijn Amsterdams uit - ‘de clickies’. Hieronder vind je de tien best gelezen Sprout-verhalen van 2018 tot nu toe:

1. Werknemer ziek? Toch niet..

Het zal je maar overkomen: meldt een medewerker zich ziek, maar zie je online foto’s voorbij komen waaruit blijkt dat deze ondertussen voor de concurrent is gaan werken. Kafkaësk, en het overkwam Pierluigi Jorritsma van Dutch Moving Media. Hij doet zijn verhaal op Sprout.

2. Alles over privacywet de AVG

2018 zal ook de boekjes ingaan als het jaar waarop de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) realiteit werd voor bedrijven. De eerste boete werd afgelopen week uitgeschreven. Goed om dus te weten: wat mag wel en wat mag niet? Deirdre Enthoven legt het haarfijn uit.

3. ‘Stop met Google en WhatsApp’

Het lijkt wel alsof we in 2018 massaal een afkeer hebben gekregen van Silicon Valley. Facebook moest het ontdoen vanwege het Cambridge Analytica-schandaal, Uber en Airbnb lagen continu onder vuur en Voys-ondernemer Mark Vletter opent ook nog eens de aanval op Google en WhatsApp. Hij legt uit waarom we deze techoplossingen niet meer moeten gebruiken.

4. Grote banken weigeren crypto-ondernemers

Bankfinanciering ophalen als crypto-ondernemer? Dat is niet gemakkelijk, blijkt uit onderzoek van Sprout. Alle grote banken in Nederland weigeren crypto-ondernemers. Alleen Bunq van Ali Niknam accepteert crypto-ondernemers onder bepaalde voorwaarden. Waarom zijn banken zo huiverig voor bitcoinhandelaren?

5. Falen met je startup? Marjolein Oomen maakte het mee

We hebben het meestal over de ondernemers die erin slagen om de top te bereiken. Wat is hun groeigeheim, willen we dan weten. Net zo interessant is het om te kijken naar degenen die er niet in zijn geslaagd. Ook van hen kunnen we leren. Marjolein Oomen maakte met Double Dutch zo’n failure mee. Ze doet een boekje open aan Sprout.

6. Dit kun je als ondernemer met WhatsApp Business

2018 is ook het jaar waarop WhatsApp toe begon te werken naar een businessmodel. Ondernemers moeten - in bepaalde gevallen - betalen voor zakelijke dienst WhatsApp Business, leerden we begin deze maand. Tijdens de lancering van de dienst, in januari, legden we uit wat jij als ondernemer met WhatsApp Business kunt.

 7. Dit bedrijf uit Urk was Elon Musk voor

Tijdens een handelsmissie op Terschelling raakten wij aan de praat met iemand van startup Zep BV. Wat zij doen: net als Elon Musk zonneceldakpannen op de markt brengen. In plaats van lelijke zonnepanelen, kun je gewoon dakpannen blijven gebruiken en genieten van zonne-energie. We besloten het bedrijf uit Urk eens te vragen hoe het Musk uitdaagt.

8. De grootste techtrends van 2018, volgens CES

Sprout-hoofdredacteur Remy Gieling reisde begin dit jaar af naar Las Vegas om op technologiebeurs CES alles te leren over de nieuwste techgadgets. Welke techtrends zouden het helemaal worden in 2018? Gieling liep met kladblok de hand en pen in de mond over de beurs en deed verslag.

9. Robbert Buijs stopte als marketeer en koos voor klassieke auto’s

Ooit had Robbert Buijs een marketingbedrijf, maar hij besloot zijn marketeersbestaan te verruilen voor een leven tussen de klassieke Porsches, Alfa’s en Jaguars. Wij zochten Robbert en zijn vrouw Anouk Buijs-Bartels op bij hun bedrijf vlakbij Naarden. Naast autoshowroom is het een co-working space.

10. Faillissement voor WakaWaka

Bam. Klatsj. En toen viel midden juni opeens het doek voor startup WakaWaka, het bedrijf van de zuinige LED-lampen en powerbanks. Even later kreeg de scaleup alsnog een doorstart, maar wat ging er mis in juni? Sprout sprak met mede-oprichter Maurits Groen en ontdekte waarom het gros van de startups er niet in slaagt succes te krijgen.

Volg ons ook op Twitter en Facebook

Tips? Mail redactie@sprout.nl

Dit Nederlandse bedrijf durft Google uit te dagen: ‘Wij zijn privacy-activisten’

Christiaan Solcer (35) daagt Google uit met een privacyvriendelijk alternatief: Startpage. De oud-Tiqets-ondernemer is bang dat Google onze vrijheid in gevaar brengt. ‘Google heeft 20 jaar aan zoekopdrachten van ons in handen.’

Christiaan Solcer is, zoals dat heet, een man met een missie: mensen ervan doordringen dat zij hun data in eigen handen moeten houden. Solcer is chief marketing officer (cmo) van de privacyvriendelijke zoekmachine Startpage en wil hiermee een alternatief bieden voor Google, dat zijn businessmodel heeft gebaseerd op de verkoop van gebruikersdata. Startpage daagt Google uit door het volledig anders aan te pakken. “Wij slaan geen data van klanten op, waardoor we ook geen profiel van gebruikers opbouwen”, zegt Solcer.

Het bedrijf achter Startpage bestaat al sinds 1998 en werd opgericht door Amerikaan David Bodnick. In 2002 kwam de onderneming in Nederlandse handen. De eerste jaren was Startpage niet een privacyvriendelijke zoekmachine, maar dat veranderde in 2006 toen de eigenaren het boek The Google Story lazen. In het dat jaar verschenen werk voorspelde auteur David A. Vice dat het overmatig verzamelen van data op termijn een probleem zou worden voor de techreus.

Startpage
Wat: privacyvriendelijke zoekmachine
Sinds: 1998
Oprichter: David Bodnick
Medewerkers: 35
Omzet: Maakt het bedrijf niet bekend
Winst: Ja

Privacy

Vice had een vooruitziende blik, aangezien privacy anno 2018 een belangrijk onderwerp op de maatschappelijke agenda is geworden. Google wordt allang niet meer gezien als de wereldverbeterende, vooruitstrevende startup die het ooit was, maar dikwijls als bedreiger van de vrijheid. Het westen maakt zich ondertussen zorgen over het communistische China, dat zijn burgers monitort met surveillerende drones, een creditsysteem en gezichtsherkennende camera’s. Al meer dan 45.000 mensen kochten het privacyboek Je hebt wél iets te verbergen van Maurits Martijn en Dimitri Tokmetzis, tv-presentator Arjen Lubach opende de aanval op Facebook en Voys-ondernemer Mark Vletter riep deze week op tot een collectieve boycot van WhatsApp en Google.

Niets van dat alles in 2006, ruim 4 jaar voordat de Nederlandse Piratenpartij überhaupt het licht zag. Toch namen de eigenaren van Startpage de voorspelling van Vice serieus. Zij besloten dan ook het jaar erop om van Startpage een privacyvriendelijke zoekmachine te maken. Hun voorbeeld zou al een jaar later vervolg krijgen met de oprichting van branchegenoot DuckDuckGo. Zoals gezegd, verzamelen de medewerkers van Startpage sindsdien geen data over zoekgedrag van gebruikers. Alle data die ze tot 2007 hebben verzameld, hebben de ondernemers bij het digitale grofvuil gezet. Een slimme, vooruitkijkende businessmove of idealisme? Dat laatste, zegt Solcer, die in 2016 bij het bedrijf kwam na zelf een ondernemersavontuur te hebben gehad met ticketbedrijf Tiqets.

“Het was toen geen slimme businessmove, al is het dat uiteindelijk wel gebleken. Het was een ethische kwestie. Wij zijn een groep activisten. De mensen bij ons bedrijf staan echt voor privacy en handelen daar ook naar. Van nature slaan developers alles op, want je weet niet wat je later nog eens kan gebruiken. Ik snap dat wel. Als ik developer was geweest, had ik het misschien ook wel zo gedaan. Wij vinden echter dat we niets met gegevens moeten doen.”

Waarom is dat zo belangrijk, een zoekmachine die geen data opslaat?

We vertrouwen Google meer dan onze partners

“Iedere zoekopdracht die je doet, zegt iets over jou. Hoe meer je van die puzzelstukjes toevoegt aan de puzzel, des te beter het beeld is dat Google van je krijgt. We vertrouwen zoekmachines als geen ander. We typen dingen in die we onze partner niet vertellen. Dat gaat van gezondheid tot financiën en zelfs porno. Je weet niet of overheden meekijken, maar wel dat het gecommercialiseerd wordt. Als je zoekt naar bepaalde ziektes kan die informatie mogelijk naar zorgverzekeraars gaan, wat een impact kan hebben op de hoogte van je premie. Als je zoekt op ‘hoe kom ik van mijn schulden af’, kom je straks dan nog wel in aanmerking voor een hypotheek? Stel dat je jaren geleden in Google hebt ingetypt ‘Trump is een eikel’, kom je dan nog wel de Verenigde Staten binnen? Google heeft zo’n 20 jaar aan zoekopdrachten van ons in handen. Je weet niet wat daarmee gebeurt, of nog staat te gebeuren.”

Het communistische China wordt door privacy-voorvechters momenteel gezien als het Black Mirror-achtige doemscenario voor onze vrijheid. Het regime aldaar probeert zijn burgers door hypermoderne surveillance continu in de gaten te houden. Overtreed je een verkeersregel, dan prijkt je foto op grote videoschermen in de stad tot je je boete betaalt, zo wist de Volkskrant gisteren te melden. Solcer is zeer kritisch op het Chinese beleid rondom creditscores. Burgers die zich niet goed gedragen - bijvoorbeeld bij zo’n verkeersovertreding - zien hun creditscore afnemen. Een lage score betekent dat je de trein of het vliegtuig niet meer kunt nemen, minder kansen op de arbeidsmarkt hebt of je kinderen niet meer naar de beste scholen kunt sturen.

Maar goed, China is een communistische eenpartijstaat. In Nederland hebben wij een parlementaire democratie. Zoiets kan toch nooit bij ons gebeuren?

Stel dat er een regime bij ons aan de macht komt, zijn onze data dan nog veilig?

“We weten door naar de geschiedenis te kijken dat we momenteel in Europa in rustige tijden leven. Toch is de Tweede Wereldoorlog ook weer niet zo heel lang geleden. We weten niet wie er hier in de toekomst aan de macht komen en wat zij van plan zijn met alle data. Waarom zou je als burger een risico nemen?”

Haal je als ondernemer ook voordeel uit een privacyvriendelijke zoekmachine?

“Zeker. Als bedrijf ben je bezig met risicobeheer. Je moet je personeel, aandeelhouders, klanten en je intellectueel eigendom beschermen. Stel dat je een organisatie bent met tienduizend werknemers. Iedere dag zullen je medewerkers dan zo’n honderdduizend zoekopdrachten doen. Op basis van die gegevens kun je ontdekken wat de toekomstplannen van een onderneming zijn. Wil je het risico lopen dat die informatie in verkeerde handen belandt? Ik ben wat dat betreft blij met de AVG, dat een momentum is voor privacyrechten.”

Doordat ze bij Startpage geen zoekopdrachten opslaan, stelt Solcer niet te weten hoeveel gebruikers zijn bedrijf heeft. Hij moet er enigszins om lachen; niet weten hoeveel mensen je product gebruiken, is in de businesswereld natuurlijk hoogst ongebruikelijk. Wat Solcer wel weet, is dat de zoekmachine jaarlijks 2 miljard keer wordt gebruikt. Klein bier in vergelijking met Google, dat dagelijks 3 miljard sessies noteert. Wel groeit het aantal zoekopdrachten via Startpage jaar op jaar.

We dagen Google uit, maar werken ook met ze samen

Of Solcer zijn bedrijf ziet als uitdager van Google? “Ja”, zegt hij vastberaden. Solcer legt uit dat zijn bedrijf dit najaar met een privacyvriendelijke mail-oplossing komt, waarmee Startpage ook Gmail zal uitdagen. “Maar we dagen Google niet alleen uit, we werken er ook mee samen. De reden dat Google zo’n groot marktaandeel heeft, is omdat het bedrijf zulke relevante resultaten biedt aan gebruikers. Er is maar een handjevol grote zoekmachines in de wereld, zoals ook Bing, Badoo en het Russische Yandex. Alle kleintjes, zoals DuckDuckGo en wij, maken gebruik van hun indexen. Wij betalen Google om gebruik te mogen maken van hun specifieke index, zodat onze gebruikers de kwaliteit krijgen die ze gewend zijn. Mensen willen niet zoeken maar vinden, zeg ik weleens. Je resultaten moeten relevant zijn.”

Toch geeft Solcer toe: door die privacy-opzet moet zijn zoekmachine water bij de wijn doen. “Google kan meer, omdat het bedrijf meer data heeft. Je krijgt er bijvoorbeeld gepersonaliseerde resultaten. Stel dat je er zoekt op ‘timmerman’ en je woont in Amsterdam, dan krijg je meteen resultaten in Amsterdam te zien. Bij ons moet je daarvoor zoeken op 'timmerman Amsterdam’.”

Door niet met big data te werken ontnemen jullie jezelf natuurlijk een businesskans. Er moet wel geld binnenkomen. Waar doen jullie het van?

“Wij tonen advertenties bij elke zoekopdracht, maar enkel op die ene zoekopdracht die je doet. We weten immers niet wie je bent en we hebben geen profiel van jou. Als je op hotelwebsites hebt gezocht naar een hotel in Amsterdam, kun je bij Google advertenties voor hotels verwachten. Om advertenties voor een hotel in Amsterdam bij ons te vinden, moet je eerst zoeken op ‘hotel Amsterdam’. Omdat veel mensen op zo’n term zoeken, is het voor een bedrijf als Booking lucratief om op die pagina te adverteren.”

Ondanks deze financiële obstakels is Startpage al jaren winstgevend, stelt Solcer. Er werken wereldwijd zo’n 35 mensen bij het bedrijf, dat zijn hoofdkantoor in Den Haag heeft. In plaats van de hypergrowth-verhalen die we in de startupwereld gewend zijn, moet Solcer het hebben van organische groei, waarbij hij doet denken aan het pleidooi voor een groeiplafond van Donuteconomie-publicist en econoom Kate Raworth. “Wij hoeven niet zoals veel startups ieder jaar te verdubbelen.”

Ironisch of niet, hoe meer privacyschendingen er wereldwijd bekend worden, des te gevulder de bedrijfskas van Solcer wordt. “Onze groei komt door maatschappelijke ontwikkelingen. Na Edward Snowden steeg ons gebruik en na Cambridge Analytica gebeurde dit opnieuw.”

Jelmer Luimstra is online redacteur voor Sprout, en schrijft over vernieuwende scaleups en startups.

6 kritische succesfactoren die bepalen of je startup slaagt

Veel jonge bedrijven gaan ten onder aan conflicten tussen founders, stress of gebrek aan focus. Expertise om dat te voorkomen, is echter nauwelijks beschikbaar bij groeiversnellers zoals accelerators en incubators. Dat is een van de bevindingen in een nieuw onderzoek naar kritische succesfactoren voor startups.

Eelke PolléOndernemer Eelke Pollé belandde met haar travel-startup in een incubator, maar dat was niet het gouden ticket naar succes waar ze op hoopte. “Ik heb daar een waanzinnige tijd gehad met inspirerende mensen. Maar behalve dat was er eigenlijk niets dat heeft bijgedragen aan het succes van ons bedrijf.” Desondanks groeide haar bedrijf naar een geslaagde onderneming. Pollé maakte vorig jaar een “goede exit” door haar bedrijf te verkopen aan een andere ondernemer.

Maar de ervaring van haar tijd bij de incubator riep nog een hoop vragen op. “Ik kreeg de afgelopen jaren zoveel kopje koffie-verzoeken, dat ik dacht: ‘Eigenlijk zou je hiervoor een accelerator moeten optuigen.’ Maar als je dat doet, wat zijn dan eigenlijk de cruciale aspecten die zorgen voor succes? Blijkbaar waren die inspirerende ruimte en mensen in die incubator niet cruciaal, maar wat dan wel? Daar konden bestaande onderzoeken ook geen antwoord op geven.”

Expertgroep

Pollé bombardeerde deze vraag tot het onderwerp van haar MBA-scriptie (en studeerde er cum laude mee af). Het onderzoek licht zes aspecten uit die essentieel zijn om startups in winstgevende bedrijven te veranderen, gebaseerd op best practice cases van Nederlandse accelerators. Pollé wilde niet dat haar onderzoek “ergens in een la” belandde, en smeedde een expertgroep met daarin afgevaardigden van StartupDelta, de Kamer van Koophandel (KvK), het Erasmus Centre for Entrepeurship, alle grote accelerators van Nederlad, een organisatiepsycholoog en - niet geheel onbelangrijk - een aantal ondernemers. 

Zij doen meer dan bij elkaar komen en gezellig borrelen, benadrukt Pollé: “We gaan deze groep echt gebruiken om oplossingen te verzinnen, en die valideren binnen deze groep. Hoe kan een organisatiepsycholoog bijvoorbeeld bijdragen aan een accelerator? Zo hopen we bruggen te gaan bouwen. Er is veel kennis aanwezig, maar het vindt elkaar niet.” 

6 kritische succesfactoren

Pollé destilleerde zes belangrijke oorzaken waar startups door falen:  

1. Team (20% van de startups valt hierdoor om) - oftewel: heb je de juiste mensen? 
2. Geen markt (40%)
3. Slecht product (20%)
4. Geen groeikapitaal (30%)
5. Slechte marketing (20%) 
6. Groepsdynamiek: kun je gedurende het proces van het bouwen van een startup omgaan met conflicten, stress en gebrek aan focus? 

Matching founders

Vooral punt 1 (team) en 6 (Groepsdynamiek) zijn een barrière voor succes, stelt Pollé. Daardoor hebben accelerators moeite om de juiste teams te vinden, terwijl zij daar wel op selecteren. “Alleen een goed idee is niet genoeg, het valt of staat bij een compleet team en de ondernemers. Maar waar vinden die ondernemers elkaar dan?”

Daar is nog weinig hulp voor beschikbaar. “Je wordt ‘s ochtends wakker met een geniaal idee en je bent een waanzinnig goede programmeur. Maar waar vind je iemand met commerciële skills? En iemand die in een staat van oorlog ook je ‘mattie’ blijft? Als je zulke co-founders niet vindt, kom je een accelerator niet binnen, maar ze hebben er geen ontwikkeltools voor.” 

Pre-accelerator

Zij raadt accelerators aan om hiervoor een pre-accelerator op te zetten, om mensen met goede ideeën te koppelen aan co-founders. En om te testen of ondernemers elkaar ook in stormachtige tijden zullen bijstaan. “Neem een actieve rol bij het matchmaken, en wacht niet passief tot mensen elkaar opzoeken.” Programma’s als ‘Meet your co-founder” (UtrechtInc) kunnen daar aan bijdragen, beaamt Pollé desgevraagd.

Ook een ‘fit team’ wordt te vaak over het hoofd gezien.“ Ontzettend veel bedrijven falen door conflicten tussen founders, stress of gebrek aan focus. Hoe kun je founders trainen om daarmee om te gaan? Hier hebben maar weinig accelerators verstand van. Dat realiseren ze zich gelukkig ook, ze worstelen er echt mee.” 

Post-accelerator

Vooral voor B2C-startups (business to consumer) pleit Pollé voor een ‘post-accelerator’ die kan helpen met marketing. “Voor een B2B-startup is dit minder relevant, omdat die vaak al gekoppeld zijn aan een corporate die helpt met sales en marketing. Maar juist voor B2C heb je marketingkennis nodig die je als startup vaak niet in huis hebt, of de middelen niet voor hebt om in te kopen.” 

Pollé wil - ook met de nieuwe expertgroep - zorgen dat de zes kritische succesfactoren ook beschikbaar worden voor beginnende ondernemers, die niet per se snelgroeiende startups of scaleups zijn. “Je kan ook een hele succesvolle, landelijke kappersfranchise opzetten en waarde creëren.” 

De samenvatting van het onderzoek vind je in deze presentatie.

Redacteur Sprout (online). Email: maarten@sprout.nl

Elke ochtend...

X
het belangrijkste ondernemernieuws in jouw mailbox? Gegarandeerd Sprout-stijl!