Functie: ondernemer

Ondernemen is gaaf. Maar als je bedrijf groeit, kom je er soms nauwelijks meer aan toe. Dan krijg je een 'functie' in je eigen zaak. En dat kan soms wringen, weet ondernemerscoach en Sprout-expert Marcel Burger

Als zzp'er mag ik eens per kwartaal BTW-aangifte doen. De Belastingdienst vraagt me dan steevast wat mijn functie is. En ondanks dat ik al bijna 10 jaar dezelfde vraag beantwoord, haper ik toch telkens weer: functie? Functie? Dat is toch iets voor werknemers!? En dan schiet het mij plotseling weer te binnen: er zijn ook bedrijven waar iemand de functie heeft om de BTW-aangifte te doen.

Bedankt, Belastingdienst

De administrateur of de taxmanager of de medewerker BTW-aangifte. En heel even stel ik me dan voor dat dat mijn droombaan zou zijn. Dan zou ik misschien wel ieder kwartaal een Wow!-moment hebben als ik op ‘aangifte versturen’ klik. En als ik wakker word uit die korte dagdroom weet ik opeens weer wat mijn functie ook alweer is. Ich bin ein ONDERNEMER! En als ik dat heb ingevuld, klik ik met een zwierige beweging en een klein lachje op mijn gezicht op ‘verstuur aangifte’. Omdat ondernemer zijn echt wel mijn droombaan is.
Vrijheid, creatief zijn, mezelf en mijn diensten zo goed mogelijk verkopen, verantwoordelijkheid nemen en risico’s, dat is wat ik leuk vind. En dan bedank ik de Belastingdienst even stilletjes dat ze mij daar ieder kwartaal weer even aan helpen herinneren. En dan drink ik, in het geheim, een klein glaasje, op dat ik weet waar ik het ook alweer allemaal voor doe.

Horecajongens

Ik weet uit ervaring dat er meer ondernemers zijn die zich wel eens afvragen waar ze het ook alweer allemaal voor doen. Onlangs werd ik ingehuurd door drie jongens die al tien jaar lang eigenaar zijn van twee goedlopende horecazaken. Ze zagen er een beetje uitgeblust uit. En dat kwam niet alleen doordat twee van de drie nog niet zo lang geleden vader waren geworden.
Ze vertelden mij dat ze 10 jaar geleden met één zaak waren begonnen. Ze waren toen al vrienden, hadden een goed stel hersens, geen trek in een kantoorfunctie en zochten samen het avontuur op door een horecazaak over te nemen. Met veel passie en creativiteit bouwden ze het succes van de zaak verder uit en kochten er al vrij snel nog een restaurant bij. En ook deze zaak wisten ze samen tot een goed lopende tent op te bouwen.

Ondernemers...

En nu waren ze het even kwijt. Er ontstonden links en rechts ergernissen om niets. Het nemen van minuscule besluiten werd een gezamenlijke lijdensweg en ze maakten zich zorgen over hun vriendschap. Of ik ze kon helpen, als coach.
Gaandeweg werd het voor mij steeds duidelijker dat ze met het BTW-probleem kampten.: in hun hart zijn het ondernemers, alle drie op hun eigen, unieke manier. En in het begin van hun horeca-avontuur was alles wat ze deden een vorm van ondernemen. In de bediening waren ze ondernemer, bij de bank waren ze ondernemer, bij het verwisselen van een lamp waren ze ondernemer en bij het optellen van de bonnetjes en het doen van de BTW-aangifte waren ze ondernemer.

...met een functie

Maar gaandeweg zijn ze alle drie onbewust steeds meer een functie gaan vervullen binnen hun eigen onderneming en zijn ze het gevoel dat hoort bij het ondernemen kwijtgeraakt. En als gevolg daarvan gingen ze zich dus tegenover elkaar gedragen als ontevreden medewerkers. “Wat heeft hij nou gedaan! Wat vindt jij daar nou van?“ En ze gingen zelfs stiekem een potje zitten disfunctioneren. Best grappig eigenlijk als ze er niet alle drie zo ongelukkig van werden. Maar gelukkig is inmiddels is het kwartje wel gevallen.
Ze zijn nu druk bezig zichzelf aan te pakken en een rol naar zich toe te halen die weer appelleert aan waar ze echt lol in hebben. Helemaal niet eenvoudig, want oude patronen poets je niet één twee drie weg. Maar het zijn en blijven ondernemers, dus dat komt wel goed.