Ontslagvergoeding met kantonrechtersformule

Bij een ontslag ontkom je meestal niet aan het betalen van een ontslagvergoeding. De hoogte van de vergoeding wordt bepaald aan de hand van de kantonrechtersformule. Lees hier hoe de kantonrechtersformule werkt.
De hoogte van de ontslagvergoeding hangt voornamelijk af van de kantonrechtersformule. De ene keer valt de regeling in het voordeel van de werknemer en de andere keer in het voordeel van de werkgever. Of je nu in minne wilt schikken of een gang naar de rechter maakt, deze formule geeft een goede indicatie van het bedrag dat je de ontslagen werknemer moet meegeven. Maar hoe is deze regeling opgebouwd? De kantonrechtersformule luidt A*B*C. Waarbij

A is aantal dienstjaren

De A-factor behelst het aantal dienstjaren. Voor de berekening wordt de diensttijd afgerond op hele jaren. Bovendien is het niet zo dat 17 dienstjaren ook een A-factor van 17 oplevert. De weging is een optelsom van de berekening van dienstjaren in leeftijdscategorie:
  • dienstjaren gewerkt tot en met 34 jaar is 0,5
  • dienstjaren gewerkt tussen de 35 tot en met 44 jaar is 1
  • dienstjaren gewerkt tussen de 45 tot en met 54 jaar is 1,5
  • dienstjaren gewerkt op 55 jaar en ouder is 2
Voorbeeld: Je wilt een 46-jarige werknemer ontslaan die al 13 jaar in je bedrijf werkt. Dat betekent dat hij op 34-jarige leeftijd in dienst is getreden in het bedrijf. Daarom heeft de werknemer op basis van de kantonrechtersformule recht op: (1 dienstjaar x 0,5) + (10 dienstjaren x 1) +(2 dienstjaren X 1,5) = 13,5.

B is beloningen

De B-factor is het bruto maandsalaris. Vaak ontstaat hierbij discussie over de vraag of provisie en bonussen meetellen. Meestal worden vakantietoeslag, dertiende maand, structurele overwerkvergoeding en vaste toeslagen wel meegerekend. Overige beloningen en vergoedingen worden in beginsel niet meegeteld.

C is correctie

De C-factor betreft de correctiefactor die van nul (bij verwijtbaar ontslag van werknemer) tot meestal twee (als werkgever niet correct heeft gehandeld) kan oplopen. De correctiefactor wordt onder andere bepaald aan de hand van de ontslagschuld, de arbeidsmarktpositie van de werknemer en de financiële positie van de werkgever. Als er geen bijzondere omstandigheden zijn (ook bij reorganisatie), zal correctiefactor 1 worden toegepast. Momenteel is 0.5 de meest voorkomende factor. Uitgebreide informatie over de kantonrechtersformule vind je op rechtspraak.nl

Zie onze website voor meer informatie