Focus op goede fouten (column)

Ondernemen is vallen en opstaan. Wel handig als er iemand is die je vooraf op de valkuilen wijst. Dat scheelt veel vallen. Ondernemerscoach Suze Maclaine Pont schrijft er over in deze column.

In onze ‘maakbare’ samenleving ligt er veel focus op het verbeteren van fouten. We leren van kleins af aan dat er niet genoeg is. Dat we harder moeten werken, beter ons best moeten doen en dat dingen zoals die van nature gaan onvoldoende zijn om ergens te komen. Die focus op ‘fouten’ is niet slecht. Maar als je wilt dat mensen met hart en ziel bijdragen aan je organisatie, wil je toch dat ze het beste van zichzelf laten zien. Niet dat ze het slechtste van zichzelf verbeteren. Als persoonlijke ontwikkeling leidt tot onszelf ontwikkelen in iemand anders, levert het weinig op. Hooguit angst en kramp. Dus de vraag is: op welke fouten focus je je? En hoe zorg je dan dat mensen wel het beste van zichzelf gaan inzetten?

Een voorbeeld: toen ik leerde zeilen, iets waar ik van nature goed in ben, kreeg ik eerst les van mijn vader. Hij benadrukte vooral wat ik verkeerd deed omdat hij me wilde behoeden voor fouten en teleurstellingen. Maar het effect was dat ik zo bezig was met wat er misging, dat ik niets meer durfde of kon. Omdat ik hem niet wilde teleurstellen had ik geen idee waar ik me wel op moest richten. Ik was al verkrampt voordat ik instapte. Niet bang voor mijn, maar voor zíjn teleurstelling.

Pas als falen aangemoedigd wordt, voel je je vrij om te experimenteren

Toen ik eenmaal ging wedstrijdzeilen kreeg ik een coach die de eerste dag van de training volledig besteedde aan omslaan. Hij zei: zolang je niet durft om te slaan, hoeven we niet te werken aan zeilen. Je zult nooit alles uit de wedstrijd en de boot leren halen als je bang bent om op het randje te varen. Eerst leren omslaan, dan pas ben je vrij om echt te zien wat jij kan met dat schip. Daarna moedigde hij me aan vooral te experimenteren en liet hij me weten wat er goed ging.

Die aspecten hebben mij geleerd om echt verder te komen. Pas als falen aangemoedigd wordt, voel je je vrij om te experimenteren. En pas als je hoort wat er goed gaat, heb je een richting die focus geeft en die je leert hoe je meer kunt geven. Dat geeft vertrouwen in je eigen kunnen. Met een beetje aanmoediging en een goed voorbeeld ontwikkel je je op een natuurlijke manier tot de beste versie van jezelf.

Als persoonlijke ontwikkeling zich daarop richt, levert het onvoorstelbaar veel op in organisaties. Als je leert wat jij van nature kan bijdragen, hoe je fouten kunt durven  maken en dat fouten van levensbelang zijn voor optimale prestaties, dan ondersteunt het de natuurlijke ontwikkeling van mensen om het beste van zichzelf te willen inzetten. Vol overgave, omdat je weet dat je goed genoeg bent. Als dat lukt in een bedrijf, bereik je mogelijkheden waar je vaak in je dromen nog niet aan durft te denken. Wie durft?

Over de auteur

Suze Maclaine Pont is opgeleid als stuurman op de grote zeilvaart, scheepsbouwkundig ingenieur, traumatherapeut, coach en trainer. Vanuit haar bedrijf De Scheepswerf geeft Suze ondernemers en leiders concrete handvatten om het beste uit zichzelf en hun mensen te halen.