Peter_3001906

Peter
Mecklenfeld
Bedrijf:
Mecklenfeld Tuinen

Facebook:
Twitter:
Linkedin:
Website bedrijf:

Peter Mecklenfeld. Ondernemer, Inspirator en Ontwikkelaar.

In 2009 heb ik mijn eerste bedrijf opgericht. Bij Mecklenfeld tuinen werk ik met een team van 10 mensen aan mijn (ken)merk; moderne tuinen. In dit bedrijf kan ik mijn passie voor ondernemen, marketing en de natuur volledig kwijt. Ik vind het prachtig om mijn ideeën te delen en anderen daarmee een heel groot plezier te doen.

Dat heeft er ook voor gezorgd dat ik in 2015 mijn eerste boek heb gelanceerd. In 2016 heb ik een tweede boek geschreven over tuinen. Beide boeken zijn erg goed ontvangen door de doelgroep. En daar ben ik uiteraard extreem dankbaar voor.

In de afgelopen periode heb ik als ondernemer mijn bedrijf organisch zien groeien. Volledig op eigen kracht zonder externe partijen. Ik heb ook geleerd hoe ik een ‘winnend’ team (met mensen die hun passie volgens het oude ambacht willen en kunnen uitoefenen) bij elkaar moest brengen. En dat valt niet mee in een digitaal tijdperk waarin we nu leven kan ik je vertellen. Ik ben daarom ook ongelofelijk blij met ons huidige team waarvan ik zeker weet dat zei met elkaar uitvoeren waar ons bedrijf voor staat.

In 2013 heb ik ons aanbod uitgebreid met een eigen merk (Reinhout) houten bijgebouwen. Hiermee kunnen we een totaalplaatje ontwerpen en aanbieden bij onze klanten voor hun hele buitenterrein.

Dit jaar (2017) lanceren we onze eigen lijn (Reinhout) industriële tuinmeubelen. Als je me blijft volgen krijg je daar vanzelf bericht van.

In 2016 ben ik begonnen met het ontwikkelen van een nieuw inspiratie platform (Florum) over bouwen en verbouwen. Hier kunnen vakmensen en specialisten hun kennis, ervaring, ideeën en resultaten delen met mensen die inspiratie zoeken. 

Ik verwacht florum medio 2017 te kunnen lanceren in Nederland. Daarna breiden we op korte termijn uit naar het Vlaamssprekende deel van België.

Wil je graag met mij in contact komen? Stuur me dan gerust een bericht.

Peter Mecklenfeld

 

Video's van Peter:

Bekijk hier mijn interview met IMU (Internet Marketing Universiteit)

Bekijk hier een compilatie van mijn moderne tuinen

---

Mijn hele verhaal lezen?

 

Ik ben al sinds mijn 15e ondernemer. Toen kreeg ik mijn eerste eigen klus om een grote tuin te onderhouden. Dat was echt een onbeschrijfelijk goed gevoel. Het voelt alsof je de koning bent en het maakt je (en nu, als ik eraan terug denk nog steeds) enorm trots. Niet veel later kwam de overburen, de naaste buren en hun ouders...

In mijn studietijd was ik meer bezig met mijn werk als hovenier en handel in audio apparatuur dan dat ik actief op school bezig was. Ik had het geluk dat ik makkelijk leerde. Vooral omdat ik grote interesse had voor het groene vak doorliep ik zonder moeite de opleiding en was ik zelfs een half jaar eerder klaar dan gepland. Want je voelt hem al aankomen...

Ik had andere dingen te doen!

Je moet je zo voorstellen dat ik in de vrije uren bezig was met het onderhouden en aanleggen van tuinen. De eerste jaren (tot mijn 18e) deed ik het op de fiets (die ik 'geleend' had van een oom) met een zelfgemaakte kar daarachter. Op die fiets (damesfiets) had ik een mandje gemonteerd. Want daar kon onderop mooi de broodtrommel, snoeischaren en de bouwradio. Al werk die bouwradio later wat aan de zware kant en moest deze verhuizen naar de fietskar (die toen direct half vol zat..).

Toen ik 18 werd heb ik in 15 lessen mijn rijbewijs gehaald en heb ik meteen een Volkswagen Caddy met aanhanger gekocht van het geld wat ik had verdiend. Wat een verademing! Ik had nu zoveel meer mogelijkheden. Ik kon niet alleen klussen wat verder weg aannemen maar ik kon ook zelf materialen gaan laden.

Klein detail: Het aanhanger rijbewijs kwam pas 2 jaar later. Maar dat terzijde...

Toen ik begon op het MBO voor de opleiding uitvoerder groene ruimte kreeg ik meteen een goede band met een tal van klasgenoten. Hun waren vooral heel praktisch ingesteld en ik was me (noodgedwongen door de vele aanvragen) gaan verdiepen in het tuinontwerp vak. De praktische kennis en ervaring kwamen goed van pas. Want dat heeft me tot op de dag van vandaag geholpen om de klassieke fouten als tuinontwerper niet te maken.

Het aantal aanvragen begon uit de hand te lopen. Ik heb daarom mijn klasgenoten maar eens gepolst of ze me niet wilden helpen in de vrije uren naast school. En in het weekend.

Gelukkig voor mij, mijn klanten en voor mijn klasgenoten en vanaf toen ook collega's hebben ze me toch zeker 3 jaar bijgestaan en hebben we samen mooie tuinen gemaakt en onderhouden.

Een prachtige tijd als ik eraan terug denk! Al moet ik toegeven dat ik soms wel wat over de grens ging. En dan bedoel ik vooral op mentaal vlak. Ik maakte nog net geen meer uren dan de klok rond telt maar ik kan je verzekeren dat ik weinig tijd heb verprutst. Ik weet niet of ik daar nu zo zeer trots op moet zijn. Ik heb van mijn naasten vaak gehoord dat ik niet moet leven om te werken. Maar beter andersom.

Zelf heb ik er nooit spijt van gehad. Ik heb er enorm veel van geleerd en heb geleerd waar mijn grenzen liggen. Daar profiteer ik nog elke dag van.

Maar je had het ook over handelen? Wanneer deed je dat dan? En hoe ging dat?

Ook dat was een schitterende periode. Van het geld wat ik verdiende in de tuinen investeerde ik een deel direct in de inventaris en verzamelde ik in een aantal jaren een heel mooi en compleet machine- en gereedschapspark. Het andere deel gebruik te ik om te handelen.

Naast de drukke tijden in de tuinen had ik toch ook zeker een hobby. Ik hield (en nog steeds) enorm veel van muziek en radio. Het waren in het noorden en oosten van het land de glorie jaren voor radiopiraten en ik behoorde destijds ook tot die categorie.

Vooral de radio- en audio techniek maakte indruk en daar ben ik een klein beetje in doorgeslagen. Ik woonde bij mijn moeder en haar vriend in Kloosterhaar (vlakbij Hardenberg) waar we onder het hele huis een grote kelder hadden. Die had ik me vanaf dag 1 toen we er kwamen wonen toegeëigend. Zonder toestemming van mijn broertje overigens.

Die kelder gebruikte ik als kantoor, 'studieplek' en, voor het grootste gedeelte als studio opslagplaats voor mijn handel. 's Avonds was ik veel op pad om elders in het land audioapparatuur in te kopen. Deze programmeerde ik dan in mijn studio en verkocht ik weer via internet of rechtstreeks aan mijn netwerk in de radiowereld.

Het waren mooie tijden want ik was destijds een van de weinigen die zich specialiseerde in broadcast apparatuur voor fm radio. Het leverde een mooi extra centje op en ik leerde hoe je van een tientje 20 euro kon maken.

Dat geld werd weer gebruikt om mijn onderneming naar het volgende niveau te brengen. Want sparen? Daar heb ik nog nooit van gehoord. Vandaag de dag heb ik daar een heel verstandige vriendin voor.

Na het behalen van mijn opleiding in het groen ben ik een klein jaar werkzaam geweest voor een mooi collega bedrijf uit de buurt. Ik heb daar enorm veel geleerd en ik heb er een plezierige tijd gehad. In de tussentijd hield ik in de vrije tijd mijn eigen klanten tevreden en had ik op zaterdag een hele koppel jongens aan het werk om de grote vraag te blijven beantwoorden.

Er was een plan om daar een aantal jaren te blijven werken en 1 dag per week een studie te gaan volgen voor tuin en landschapsmanagement en architectuur. Maar in 2008 sloeg de economie om en moest ik noodgedwongen mijn functie als werkvoorbereider/ assistent uitvoerder even laten voor wat het was en moest ik terug naar de werkvloer.

Ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren. Het was ruim 30 graden en ik was buiten aan het werk. Niet dat ik een hekel had aan wat ik op dat moment deed maar het stak me enorm dat ik een stap terug moest doen en dat ik niet, zo ambitieus als ik was stappen vooruit kon maken.

Met mijn toch altijd al impulsieve karakter ben ik 's avonds achter de laptop gekropen en gaan zoeken naar opleidingen. Ik dacht als het bedrijf nu niet kan investeren in mij dan moet ik het zelf maar doen.

Dus dat heb ik gedaan. Ik nam ontslag en begon een aantal weken later op aanraden van een studieadviseur op de opleiding Facility managent op het Saxion in Deventer.

Facility management? Ja dat lees je goed. Maar Peter, Wat heb jij daar te zoeken?

Goeie vraag! Een hele goeie zelfs. Zo goed dat ik er nog steeds geen antwoord op weet. De afspraak met de studieadviseur van Saxion had aan 10 minuten genoeg om mij in te laten schrijven voor de opleiding Facility management. Blijkbaar was mijn verhaal nogal ambitieus en ontbrak het destijds aan een heldere visie waardoor ik het advies heb gekregen om een opleiding te gaan volgen met een heeeeel breed aanbod. Want dan kon ik later alle kanten nog op.

Hoewel ik er leuke contacten aan heb overgehouden kwam ik er na 5 weken achter dat ik toch echt niet op de juiste plek zat. Ik was zelfs, met grote tegenzin benoemd tot klassenvertegenwoordiger. Waarom dat was weet ik nog steeds niet want ik stelde me niet eens beschikbaar. Maar de meeste stemmen gelden...

Ik ben in de tussentijd maar een beetje op kruistocht gegaan door de school en kwam in gesprek met een aantal studenten van de opleiding Commerciële economie. De verhalen die hun vertelden maakten me meer enthousiast. Toen ben ik maar eens het achterste kamertje van de hal binnen gelopen en een bak koffie gaan drinken met de opleiding coordinator.

'Mevrouw, deze opleiding lijkt me wel wat. Ik wil graag switchen.'

Na wederom een gesprek van ca. 10-15 minuten heb ik haar er van overtuigd dat ik met mijn praktische kennis en werkervaring wel in kon stromen bij de huidige groep. Het enige probleem was dat de werkgroepen al bekend waren en dat daar een struikelblok lag.

Nu had ik al tussen neus en lippen door vernomen dat er 1 groep was met 2 studenten. Terwijl de rest van de groepen allemaal uit 3 bestonden.

'Komt goed mevrouw, dat regel ik zelf wel! Zei ik met volle overtuiging.'

Die week erop mocht ik instromen en maakte ik kennis met de klas. Tijdens het voorstel moment vroeg ik aan het eind welke projectgroep er met z'n 2en waren. 2 handen gingen in de lucht.

Mooi, dan zijn jullie nu ook met z'n 3en!

Dat was vlot geregeld. We hebben trouwens een super cijfer gehaald op het project en de samenwerking liep gesmeerd.

Dat liepen trouwens alle vakken die marketing, ondernemend en salesgericht waren. Allemaal dikke voldoendes en ik vond het nog leuk ook.

Maar die propedeuse. Jongens dat was een hel. Ik moest aanschuiven bij hoorcollege's over statistieken en weet ik wat nog allemaal meer. Toen ik daar 2x was geweest had ik het wel gezien en stook ik weer wat meer (iets te veel bleek achteraf) tijd in mijn onderneming in de tuinen.

Toen ik aan het eind van het jaar een een snelle optelsom maakte van mijn studiepunten (al was dat volledig overbodig want dat had de decaan al voor mij geregeld) kwam ik er een paar handen vol tekort. Op basis van mijn potentie kreeg ik wonder boven wonder een positief studieadvies voor leerjaar 2 en mocht ik, als ik een tandje ging bijzetten verder met de opleiding.

Maar ondanks dat ik ontzettend veel heb geleerd in dat jaar op het Saxion heb ik besloten om er mee te stoppen. Ik zag het niet zitten om me echt in te gaan zetten voor de propedeuse met meer dan de helft aan lessen die me geen moer interesseerde.

Daarom heb ik er mee gestopt en heb ik eerst genoten van een heerlijke zomervakantie.

In die weken (of eigenlijk al eerder) heb ik besloten om mijn bedrijf te gaan uitbouwen. Van september tot aan eind december heb ik me vol gestort op het schrijven van een goed plan, een visie en een missie. Ik heb me ingeschreven bij de Kamer van Koophandel per 1 januari 2009 en mijn doel was om het plan, inclusief huisstijl en website klaar te hebben voor 1 februari. Want toen ging het seizoen losbarsten was mijn voorspelling.

En dat is gelukt!

Vanaf 1 februari 2010 bestond Mecklenfeld Tuin & Landschapsinrichting officieel en konden klanten een rijk portfolio van trotste projecten en ervaringen bekijken op de website.

Dat ik veel tijd heb besteed aan het maken van een goede strategie is de fundering geweest voor het huidige succes. Ik wou kosten wat kost voorkomen dat ik het starters imago kreeg van een 'zzp'er die in de slechte tijd voor een appel en een ei voor zichzelf ging beginnen'. No way dat me dat ging gebeuren.

In die tijd dat ik het ondernemingsplan aan het schrijven was en hij voor mijn gevoel af was heb ik hem maar eens meegenomen naar de Rabobank. De zakelijke rekening was geopend en het leek me wel wat om daar eens aan tafel te zitten met een bedrijven adviseur. Dat hoorde er naar mijn inziens bij als je ondernemer wilde worden. Al had ik eigenlijk geen idee waarom ik er naar toe wilde.

In dat gesprek heb ik mijn hele ondernemingsplan toegelicht en vertelde ik over de visie en missie voor de toekomst. De adviseur bleek onder de indruk en stelde na afloop van de afspraak de vraag hoeveel geld ik graag wou lenen.

Ik vertelde tot zijn verbazing dat ik geen geld nodig was en dat hij enkel een rekening courant van 5000 euro mocht instellen voor het geval dat.

Een plan maken voor je ergens aan begint kan ik iedere (startende) ondernemer aanraden. Je kunt je eerste indruk maar 1x achterlaten. Daarvoor krijg je maar 1 kans. Ga jezelf inbeelden welke indruk jij wil dat dat zal zijn. En ga dan daar je plan op uitwerken.

Het verhaal wat ik bij de bank heb achtergelaten was niet zonder reden. Ik heb geleerd van andere ondernemers dat je de bank serieus moet nemen. Je bent er van afhankelijk. Al is het in de kleinste zin van het woord door alleen gebruik te maken van hun belangrijkste dienstverlening; de rekening.

Dat advies heb ik opgevolgd en de indruk die ik bij bij de bank heb achtergelaten bleek ruim 2 jaar later nog vers in het geheugen te zitten. Met 1 telefoontje kon ik mijn zakelijke krediet verhogen met 200%.

Ik gaf mezelf 5 jaar

Een aantal persoonlijk regels hebben we de eerste jaren behoeden van impulsieve, naïeve en emotionele beslissingen en aankopen. Ik heb mezelf de regel gesteld dat ik de eerste 5 jaar geen langlopende schulden mocht creëren waardoor ik afhankelijk werd van anderen.

Na 5 jaar zou ik een meetmoment hebben en wat de uitkomst ook was. Ik moest binnen 1 week kunnen stoppen met mijn bedrijf.

Het moment van meten was januari 2015. Precies op het moment dat het financieel niet heel fantastisch liep en waar ik tegen een aantal groei problemen ben aangelopen.

Op dat moment telde mijn bedrijf in totaal 8 medewerkers (waaronder ikzelf) en verzoop ik in de waan van de dag. Ondanks dat ik veel te veel in het bedrijf aan het werk was zag ik waar het mis ging en waar ik moest verbeteren. Maar het ontbrak me op dat moment een stootkracht om het door te zetten.

Dat was het moment dat ik besloot om elders inspiratie op te gaan doen. Ik kwam terecht in Amsterdam en na een persoonlijke kennismaking ben ik een coachingsprogramma gaan volgen om inzichten te krijgen die het bedrijf weer op de goede koerst moest zetten.

En met succes! Want het moment dat ik besloten had om er niet mee te gaan stoppen (ik heb het wel serieus overwogen) ben ik in mezelf gaan investeren. Dat zou altijd mijn nummer 1 tip zijn aan ondernemers. Investeren in je bedrijf is goed. Zeer goed zelfs. Maar investeren in jezelf is naar mijn mening nog waardevoller. Daar zal ik later een uitgebreid artikel over schrijven.

De eerste offline trainingssessie in kleine kring hebben me mega veel belangrijke inzichten gegeven. Er werd me een spiegel voorgehouden om de huidige situatie realistisch te analyseren. Ik heb waardevolle adviezen gekregen en ben daarna gelijk begonnen met het implementeren.

Op het moment dat ik in mezelf ben gaan investeren heb ik besloten om meer aan mijn bedrijf te gaan werken in plaats van teveel in het bedrijf.

In de maanden daaropvolgend ben ik een nieuwe strategie gaan implementeren die het bedrijf compleet onafhankelijk heeft gemaakt van externe partijen. We draaien volledig op onze eigen krachten en al onze leads komen binnen via het eigen netwerk en onze eigen 'leadmachine'. Ik ben de mensen die me hebben geholpen en eerlijk tegen me zijn geweest dan ook eeuwig dankbaar. Ik weet zeker dat het er nu compleet anders voor had gestaan als ik niet die beslissing had gemaakt om in mezelf te gaan investeren.

Sinds het voorjaar van 2016 konden we ruim 8 maanden in voren plannen en waren we al bezig met opdrachten voor het seizoen 2017. Het team is gegroeid naar 10 collega's en inmiddels hebben we het kantoor verhuist naar Hardenberg.

In het afgelopen jaar ben ik weer veel meer gaan ondernemer en doordat ik een team heb samengesteld waar ik op kan bouwen en kan vertrouwen kom ik weer toe aan de dingen die ik het leukst vind. En waar ik het best in ben. Creatief ondernemen.

Als ik in een goede periode zit waarin het lijkt alsof alles vanzelf gaat dan stromen er creative ideeën door mijn hoofd. Teveel om allemaal uit te gaan voeren. En de meesten zullen ook alleen in m'n gedachten een goed idee zijn maar een aantal komen steeds terug.

In de komende periode (lees vanaf het najaar van 2016) zul je zien dat mijn ideeën concreet gaan worden. Op dit moment van schrijven zit ik vol in de ontwikkelingen van nieuwe projecten. De lancering van deze website is er een van.

Ik ben schrijven enorm gaan waarderen en vind het ontzettend leuk. Ik merkte aan mezelf dat ik mijn persoonlijke verhalen ergens kwijt moest. En dan niet in een boek dat ik dichtgeklapt in een kast zet. Maar gewoon openbaar op het internet. Dan kan ik anderen inspireren met mijn verhalen. Want dat is waar ik voor leef. Niet alleen voor mezelf. Maar om meerwaarde te bieden aan onze maatschappij. Op een persoonlijke, hopelijk interactieve en ongedwongen manier.

lees meer
contact